16 juli

Vanmorgen haalde Casper samen met Mickey brood. Wout en ik lagen nog in bed. Wout had laat door dat Casper weg was en begon met jammeren zodra Casper naast de bus stond. Hij stopte meteen toen hij hem zag. We ontbeten met elkaar waarna Casper met Wout de afwas ging doen. Ik ging in die tijd de bus opruimen. Casper zei dat hij het overzicht niet meer had. Ik legde ook meteen mijn fiets spullen klaar.

Wederom om half elf vertrokken we met de fiets. Omhoog stompen op de camping en daarna naar beneden cruisen.

Door het dorp naar beneden en deze keer de andere kant op. Langs de wijngaardranken. We deden een rustig rondje van 50km, die eigenlijk 55km was, met 250 hoogtemeters, dat eigenlijk 400hm was. De heen weg was super. We gingen van dorp naar dorp, veel achter elkaar aan. Dat betekent dat Casper voorop reed en ik er achter uit de wind. We reden vooral op de weg, omdat de fietsstroken niet te doen waren. De fietspaden in Frankrijk gaan er vanuit dat je veldrijder bent. Bochten zijn 90 graden, vol obstakels, stoep op, stoep af, ieder kruispunt voorrang moeten verlenen terwijl de weg voorrang heeft.

Het midden stuk was even iets minder. Erg druk met auto’s, over een industrieterrein en daarna een drukke provinciale weg. Vooral de vrachtwagens waren daar lastig, die reden te dicht langs zonder dat dat hoefde.

We kwamen een groep bike packers tegen. Fietsen met tassen gevuld met kampeer spullen. Ze haalde ons in terwijl wij even kort stil stonden. Even verderop gingen we naar een supermarkt waar diezelfde groep was. Casper ging samen met Wout een paar dingetjes halen die ze in de vorige supermarkt niet hadden of ik was vergeten. De groep had water en oasis over. Ze boden het ons aan en ik vulde onze bidon aan.

We reden verder, de laatste 10km. De route kwam op een mooi goed fietspad terecht. Een autoloze weg tussen de velden door. Hier begon ook al een lichte klim. In het dorp ging het steil omhoog. Ik ging stuk. Vooral het laatste stuk naar de receptie toe kreeg ik de trappers amper meer rond. Na de rit van gister voelde ik een spier in mijn kuit en liepen mijn bovenbenen sneller vol. Lichter schakelen kon niet meer, want dit was al de lichtste versnelling. Het was knokken tot het einde. Op de camping was het heuvel af terug naar de camper.

Casper maakte lunch, hotdogs, terwijl ik in een stoel zat en keek naar Wout. Wout liet horen dat hij al een aantal dierengeluiden wist soms met gebaren erbij zeehond, leeuw, olifant. Er liepen ezels langs onze plek en Wout begon te klakken met z’n tong. Hij moest hard lachen toen ik de ezel na deed “Ey-aah”. We gingen na het eten even kijken naar de paarden verderop (Mickey uitlaten), waarna het hoog tijd werd om te gaan zwemmen.

Het was een hele klim weer naar het zwembad. Het was er druk, wat ideaal is voor met Wout. In het peuterbad speelde vele kinderen. Wout deed er een korte plons waarna hij naar het diepe wou. We speelde in het diepe tot Wout eruit klom. Lange tijd speelde Wout in het peuterbad. Hij had een gieter gevonden van een ander kindje. Wout liet deze niet meer los. Hij liep er trots mee rond. Onder water er weer boven, maar er niet mee gieten. Hij wou hem zelfs meenemen naar het diepe. Dat vonden wij alleen niet goed.

Een ander kindje kwam aanlopen met z’n ouders. Hij had een zak vol diertjes mee. Hij wou graag met het gietertje spelen en Wout zag het wel zitten om met zijn diertjes te spelen. Er kwamen meer kinderen van de diertjes te spelen.

Er kwam een andere moeder met kindje naast ons zitten. Wout had niet goed opgelet en had niet door dat een andere vrouw erbij was gekomen. Hij pakte haar been beet en schrok zich een hoedje toen ik het niet bleek te zijn. Hij kroop direct naar mij toe en verstopte zich in mijn borst. Hij kwam daar even bij van de schrik en was misschien een beetje moe. Een meisje, volgens mij de dochter van de vrouw naast mij, gaf Wout een koe en hij ging meteen weer spelen.

Zodra Wout kippenvel had, gingen we er vandoor. We gaven de diertjes weer terug en lieten het gietertje braaf achter.

Vannacht gaat het regenen, daarom pakte we vandaag al zo veel mogelijk in. Ik zeg we, maar voornamelijk Casper. Ik bracht Wout in slaap. Terwijl Wout ligt te slapen, zie ik dat hij een teek bij zijn navel had. Casper kreeg de teek niet volledig eruit.

Terwijl Casper Mickey uitliet met Wout kookte ik. Alleen aten we na elkaar omdat Wout voor geen mogelijkheid stil wou zitten. Na het eten haalde we met z’n vieren een ijsje waarbij Wout wederom de halve camping over liep.

Terug bij de bus was het na nog wat opruimen tijd voor de avondetappe.

15 juli

Vanmorgen werden we pas laat wakker. We gingen met z’n vieren brood halen bij de receptie. We liepen via de poort bij de bus van de camping af en via een route door het bos naar de receptie. Wout liep na genoeg de hele route zelf naar de receptie. Hij had de riem van Mickey vast en af en toe ging het mis omdat Mickey een klein beetje trok. Over een paar weken kan Wout zelf Mickey uitlaten en hoeven Casper en ik niet meer mee. De route terug droegen we Wout en liepen we over de camping.

Bij de camper aten we relaxt. We hadden al een wandeling van 2km erop zitten. Het vertrek duurde allemaal iets langer. Mijn hartslag meter wou niet verbinden, maar Casper kon dit gelukkig repareren. We hadden gepland om vroeg te vertrekken, maar uiteindelijk was het bijna half 11 toen we op de fiets zaten.

Over de camping naar de receptie was het hardwerken op de fiets. Met 300 watt en buiten adem kwam ik boven bij het toilet gebouw waar we onze bidons gingen vullen. Het is op de camping echt steil. Casper kon ook niet vertragen en moest (met kar) een keer voet aan de grond zetten. Dit kwam ook omdat sommige wegen grind wegen zijn. Na de receptie daalde we een klein stukje af, door het dorp heen naar de route van de Tour du France. Vals plat naar beneden waar ik al 40 km/u reed zonder veel bij te trappen.

Rechts af en daar begon onze eerste klim. Ik zat er niet lekker in. Dit voelde zwaar. Het was warm en het zweet gutste onder m’n helm vandaan. Druppels van mijn neus en kin lande op mijn fiets.

Het was niet super steil, maar ik moest wel flink door stampen om te blijven rijden. Langs de route stonden bordjes met gele trui dragers. Er was een afslag waarmee we direct weer bij de camping zouden zijn, maar wij gingen verder omhoog. Stomp, stamp, trap, zucht, hijg. We hadden de wind in de rug, dus het voelde extra warm aan. Gelukkig wel tussen de bomen. In de bochten kon je niet echt herstellen je moest door. Casper moedigde me aan, nu een rood stukje en daarna oranje, daarna komt even een groen stukje.

De eerste klim eindigde op de Hartmannswillerkopf. Dit herkende ik van de vakantie die ik jaren geleden had met m’n ouders. Een grote ere begraafplaats is hier. Op deze berg is heftig gevochten tijdens de eerste wereldoorlog. Op onze wandeling vanmorgen kwam ik al een (Franse) loopgraaf tegen.

We daalde iets af en kwamen daar een bordje tegen van col Amic. Direct daarna begon de klim van de Gran Ballon. Het begon STEIL. Ik ging op m’n pendelen staan. Casper zei dat hier hele steile stukken waren en dat het belangrijk was om te sparen. Om waar het kon te herstellen. De klim zou vergelijkbaar zijn met de klim met Mallorca.

De eerste twee bochten hadden steentjes/kasseien. Casper vertelde dat tijdens zijn race vorig jaar hier een valpartij was.

Wij klommen omhoog. Wout ging huilen. Hij had z’n fruitzakje op en wij dachten dat hij honger had. We stopte en ik gaf hem de borst, maar hij wou niet echt goed drinken.

We klommen verder. Ik had het zwaar. Liters zweet was ik al verloren. Onderweg zagen we al campers staan klaar voor de Tour. Een Duitse vrouw moedigde mij aan om door te blijven fietsen. Ik bleef trappen, maar na de eerst volgende bocht in een inham stopte ik toch om een gelletje te eten. Daarbij nam ik ook de laatste slokken van mijn bidons. Nu moest ik zonder water verder naar boven.

Al een tijdje waren we in de buurt van een man waarop we aan het inlopen waren, maar voor mijn gevoel reed hij geen constant tempo. Soms kwamen we gauw dichterbij en soms gestaagd. Op het moment dat we hem willen gaan inhalen gaat Wout weer hard huilen. Casper gaf aan dat ik eigen tempo door mocht rijden, dat hij even ging stoppen en me daarna wel weer in zou halen. Wout had het (te) warm en Casper deed z’n helm af. Tijdens het klimmen gaan we niet zo hard.

Casper moest nog z’n best doen om mij bij te halen. Hij stopte zo’n 2,5-2km voor de top en bij mij moesten we nog 700 meter. Het steile zat erop en nu was het de laatste meters. Er stonden wat fietsers bij het bordje en ze juichen toen wij boven kwamen. Misschien meer omdat Casper zo’n grote kar achter zich aan heeft getrokken, dan dat ik bezweet en hijgend boven kwam.

We stopte bij het restaurantje boven. Casper  haalde bij de bar/winkeltje 2 cola, 2 twixen en een zakje chips en ik zat met Wout aan een tafeltje naast de fietsen. Het begon met regenen. Dit was lekker geweest omhoog, dan was het een stukje koeler geweest. We dronken en aten. Wout verdeelde de chips. Iets voor papa, iets voor mama en het grootste deel voor Wout zelf.

Het stopte met regenen en begon weer. Nu kwam er ook onweer bij. Het kwam met bakken uit de hemel. Mickey was alleen bij de bus, dus we konden niet wachten tot de bui voorbij was.

Casper pakte zijn regenjas en mijn windjack en we maakte ons klaar om te vertrekken. Met 4 volle bidons gingen we naar beneden. Het ging harder regenen. Op de weg was een rivier aan water. Ik was meteen doorweekt. Er zat zelfs water in mijn schoenen.

Voorzichtig daalde ik af. Naar beneden ging een stuk vlotter dan omhoog. De regen spoelde het zweet van mijn helm en lichaam af. Mijn lippen proefde zout. Er kwam ook zout zweet in mijn linker oog terecht. Ik kneep, wreef en knipperden maar het bleef branden. De regen veranderde in hagel. Door de snelheid van het afdalen deed dit zeer. Ik moest even kort stoppen om goed in mijn oog te wrijven.

Met twee ogen die ik open kon houden gingen we verder naar beneden. Casper wachtte regelmatig op mij, maar daalde in zijn eigen tempo. Ik deed m’n best om binnen mijn comfort zo hard mogelijk naar beneden te gaan, maar de regen en hagel zorgde ervoor dat ik in mijn remmen kneep zodra 35km/u op het klokje kwam te staan.

De twee bochten met kasseien waren erg glad. Hier ging ik bijna stilstaand doorheen.

Casper en ik hadden de lol erin door deze heftige bui. Zolang ik bleef fietsen was ik nog comfortabel met de temperatuur, Casper had het koud tijdens het afdalen. Gelukkig voor hem mochten we een klein stukje stijgen. Ik deed mijn best om dit zo hard mogelijk te doen zonder dat ik stil kwam te vallen. Dit was voor Casper net genoeg om iets op te warmen.

We gingen de volgende afdaling in. We zagen weer de gele shirts en kwamen bij de afslag om sneller bij de camping te komen. Ondertussen was de regen gestopt. Uiteraard namen we deze. Doorweekt kwamen we bij de camping aan. Op de heen weg ging Casper door de slagboom met een auto, op de terugweg nam hij het paadje voor fietsers/wandelaars. De kar paste er maar net door. Bij de camper was Mickey blij ons te zien.

Wout voelde zich niet erg lekker. Ik korte tijd spuugde hij me twee keer onder. Hij viel daarna ook niet in slaap terwijl hij in de fietskar amper had geslapen. We aten een late lunch en gingen in de camper zitten omdat het weer ging regenen. We maakte het donker in de hoop dat hij ging slapen, maar zonder succes. Ik had nog genoeg data, dus we zetten de Tour du France op.

Langzaam aan werd het tijd om te gaan eten. Casper had een burger restaurant uitgekozen omdat ik vanmorgen zei dat ik zin had in friet. We fietste erheen. Wout in de kar achter Casper, Mickey op Caspers rug en ik met een lege rugzak op m’n eigen fiets.

De heen weg was heuvel af, een gedeelte van onze route vanmorgen. Licht naar beneden met goed asfalt waardoor je vlot snelheid maakt. We reden nog langs een relatief kleine ere begraafplaats en supermarkt voor we bij onze eindbestemming kwamen.

We bestelde bij en paal en pakte een pieper zodat we wisten wanneer we ons eten konden halen. Om beurten hadden we Wout. Casper ging met hem het restaurant ontdekken. Het was rustig, dus hij viel niemand lastig. Ik gaf de borst, zong liedjes en probeerde hem aan tafel te vermaken.

Zodra de pieper ging haalde Casper het eten. Wout viel meteen mijn frietjes aan. Samen aten we mijn menu op. Wout werd moe. Hij zat rustig tegen me aan te smikkelen en daarna bleef hij rustig zitten. Zijn lijfje leunde tegen mij aan, zijn hoofd op mijn schouder.

We reden naar de supermarkt en Wout was gelukkig nog wakker. Hij ging in de boodschappenkar. Er was geen stoeltje, dus zat hij tussen de boodschappen. Dit ging voor geen meter. Wout gooide alle boodschappen eruit. Daarom ging ik hem maar dragen. Krachttraining en boodschappen. Voor het afrekenen gaf ik Wout even aan Casper.

Alle boodschappen paste in de kar. Vanaf de supermarkt was het een klim van 170 meter terug naar de camping. Het vals plat omhoog viel erg mee. Ook al zei Casper dat hij meer watts moest trappen dan vanmorgen de berg op.

In het dorp was het heel erg steil. Casper besloot via de hoofdingang te gaan (extra 50m klimmen en een paar extra kilometer). Ik nam de korte route via een gravelpad naar het poort achter de camper. Het steile gravelpad heb ik gelopen. Uiteraard maakte Casper en ik er een race van die ik duidelijk won, ondanks dat ik rustig aan deed.

Wout was in de kar in slaap gevallen. Hierdoor konden Casper en ik voorzichtig en rustig de boodschappen uitpakken. Ik kon zelfs even naar de wc zonder dat ik Wout achter me hoorde huilen tijdens het weglopen. Voorzichtig legde we hem op bed. Hij werd hier wel even wakker, maar met een knuffel van mij viel hij weer in slaap. Casper en ik dronken een 0.0 biertje en starte de avondetappe.

14 juli

Vanmorgen was ik als eerste wakker. Gister hadden Casper en ik het over deze vakantie en dat het leek dat die al (bijna) over was omdat we de bergen uit reden, terwijl we nog een week hebben. Toch sliep ik afgelopen nacht slecht en was ik vroeg wakker. Ik ging daarom douchen terwijl de mannen bij de bus bleven. Wout sliep nog toen ik terug kwam. Dat gaf mij de kans om ook de afwas te doen.

Terug bij de bus werd Wout al gauw wakker. Casper maakte ontbijt (kwark met granola) en zetten koffie. Wout at kwark, banaan en een knijpfruit als ontbijt.

Gister hadden we geen vuilniszak gekregen bij aankomst, maar op de camping moest je een specifieke vuilniszak gebruiken. Iedere dag hebben we een (kleine) vuilniszak vol omdat je met Wout wat meer afval krijgt.

Wout en ik kwamen de dame tegen van de receptie toen ze het zwembad aan het opstarten was. Ik pakte Google translate en legde uit dat ik een vuilniszak nodig had. Ze antwoordde “après” wat ik kende door het woord après-ski! Ze bracht idd na het opstarten van het zwembad een vuilniszak langs! Casper was blij, want hij mopperde al dat we deze mee moesten nemen naar de volgende plek met luiers en hondenpoep terwijl we voor deze plek wel toeristenbelasting betalen. Hij was blij dat ik het had geregeld en we niet hoefde te wachten tot de receptie weer open ging.

In het autostoeltje viel Wout redelijk snel in slaap. Daardoor kon ik voorin zitten. We reden veel snelweg dus we kletsen relaxt en ik kon af en toe dingetjes op mijn mobiel opzoeken of opschrijven. Zo maakte we een lijstje met dingen die we willen 3D printen voor de bus.

Wout werd wakker toen we nog een uur moesten rijden. Het was aardig warm achterin en Wout een uur vermaken in het auto stoeltje is intens. Uiteraard de borst gegeven, dikkie dik boekje lezen, dierengeluiden oefenen, liedjes zingen en met speelgoed spelen. Dat waren de eerste 15 minuten.

Casper had een Action uitgekozen in de buurt van onze camping voor wat koelvloeistof. Alleen had hij er geen rekening mee gehouden dat vandaag een Franse feestdag was. We stonden voor een dichte deur. Ik had het bloedheet! Wout wou eerst even aan de borst en knuffelen voor hij in z’n stoeltje wou. We kregen hem in z’n stoeltje, maar ik moest wel m’n borst geven terwijl hij erin zat.

Het was 20 minuten rijden naar de camping. Het inchecken ging vlot en gelukkig mochten we al naar de plek.

We stonden op de meest uiterste plek van de camping. Het was een stuk rijden heuvel af naar onze plek. Het was een prachtig plekje midden in het bos. Niet heel groot, maar perfect voor de bus en luifel. Het was bijna alsof we aan het wildkamperen waren.

Wout vond de kiezels super interessant. Stopte die in de waterbak van Mickey, gooide ze op het gras, maar het leukste was op het randje bij de bus. Dat moeten we hem maar gauw afleren.

Nog steeds was ik aan het weg smelten, maar Mickey had een klein rondje wandelen nodig. We konden naast onze camper de camping af. We liepen heuvel af naar een veld met paarden. Wout deed z’n best met klakken en daarna weer heuvel op terug naar de bus.

Eindelijk konden we gaan zwemmen. Snel kleedde we ons om en liepen naar het begin van de camping naar het zwembad.

We liepen deze keer links om waardoor we eerst het overdekte zwembad tegen kwamen en daarna pas het zwembad in de buitenlucht. Het peuterbad was gelukkig buiten. Dit was ook het koudste bad. Wout had het daarom al gauw gezien daar. We gingen met elkaar het diepe in. Dit was ook veel leuker, allerlei grote kinderen om te zien. Erin springen met papa. Wout zwom weer fantastisch goed. Zodra Casper aangaf dat hij het koud had verhuisde we naar het binnenbad die nog net wat warmer was.

Wout was na het zwemmen goed moe geworden. Hij viel bij de camper gauw in slaap en sliep erg lang. Ideaal voor Casper om even z’n fiets te poetsen.

We moesten Wout wakker maken voor het eten. Hij werd met moeite wakker. Met z’n vieren vertrokken we naar het restaurantje van de camping. Ik bestelde met Wout bij de bar onze pizza’s en zag dat er in een hoekje gratis een fles water en glazen kon pakken. Daarvoor stuurde ik Casper op pad. De pizza’s waren vlot klaar. Wout at lekker mee en vond de drukte op het terras heerlijk om naar te kijken. Zodra een man (enigszins vals) ging zingen vond Wout het prachtig.

Terug bij de camper maakte we het niet laat. De avondetappe ging aan en wij gingen naar bed.

13 juli

Vanmorgen aten we een licht ontbijtje: koffie met een klein bakje granola met kwark. Casper en ik maakte om beurten de bus vertrek klaar. Ik deed de nieuwe stoel weer terug in de tas, deed de afwas en maakte even ons keukentje schoon. Casper gaf alles een plek in de camper terwijl ik met Wout naar de vuilniswagen keek. Soepel vertrokken we naar Chamonix.

Het was een halfuurtje rijden waarbij we de Chamonix tunnel de goede kant op pakte. De andere kant op was er enorm veel verkeer. Chamonix zelf was super druk. Een parkeerplek zoeken was een uitdaging, zeker met de camper. Veel parkeerplaatsen zijn voor voertuigen kleiner dan 2 meter. Nadat we de parkeerroute hadden afgerond besloten we maar door te rijden, want we konden nergens de bus kwijt. Direct buiten de stad zagen we een aantal campers en auto’s in de berm hadden geparkeerd waar er aan de overkant van de weg een prachtig fietspad was.

Casper parkeerde de bus en we zorgde dat we met de fiets even naar het centrum konden. Dit was ideaal, want wij stonden gratis in plaats van een betaalde parkeerplek. Mickey ging in de rugzak en ik bouwde rustig de kar om tot fietskar. Casper kan iets moeilijker bukken met Mickey in de rugzak, dus ik ging de kar aan koppelen. We kwamen er toen achter dat Caspers fiets nog niet terug gebouwd was naar papa-modus. De trekhaak voor de fietskar zat nog niet aan zijn fiets vast. Gelukkig zat er nog wel een trekhaak aan mijn fiets.

Mickey op Caspers rug en ik met fietskar achter mijn fiets aan naar het centrum van Chamonix.

Onder hardlopers is Chamonix bekend als de startplek van de UTMB, een van de grootste wedstrijden van het ultra lopen. De Tour du France van het trailrunnen.

Voor klimmers is het de plek om de Mont Blanc op te gaan, voor wandelaars is het een uitvalsbasis om vanuit de wandelen. Ondanks dat er vele outdoor mensen liepen, zag je er vele toeristen lopen. Er is namelijk ook een (veel te dure) gondel. Als je niet zelfs omhoog kan lopen zou ik het zeker aanraden om deze te pakken, want je kan niet naar deze omgeving zonder even de hoogte in te gaan. Gelukkig hadden wij dat gister al gedaan en konden we nu gewoon in het dal het centrum bekijken.

Casper zocht een bakkertje op en deze had 5 sterren volgens Google. Het was elke ster waard. Je betaalde er wel voor, want ons eten gisteravond was ongeveer dezelfde prijs als onze maaltijd nu. Nu hadden we gister ook goedkoop gegeven (hoofdgerecht en 1 drankje).

Het was een rustig plekje met een paar plekjes buiten. Er was een klein grasveld voor het bakkertje. Casper had een sandwich met kip, mozzarella en pesto en ik ging voor toast met avocado en ei. Wout at van ons mee. Wout wou op pad en ging even met Casper een rondje lopen waardoor ik m’n koffie kon drinken. Nadat we van een taartje hadden genoten gingen we het centrum in.

Het was te druk voor onze smaak, dus nadat we de winkelstraat waren doorgelopen sprongen we gauw onze fietsen weer op. De terugweg begon met een stevig klimmetje die niet te lang duurde. Waarna we weer op het fietspad kwamen die gestaagd omhoog ging. De heenweg met een zware kar berg af voelde toch fijner.

Met de bus reden we naar een supermarkt een paar dorpjes verderop. Er waren geen grote supermarkten in de buurt, dus moesten we het met een kleintje doen. Alleen heeft een kleine supermarkt ook een kleine parkeerplaats en deze stond vol. Casper parkeerde bij de begraafplaats waar eigenlijk stond dat je niet mocht parkeren. Hij bleef bij de bus terwijl Wout en ik de supermarkt in gingen.

Deze supermarkt had alles in kleine formaten. Ideaal voor een camper waar we regelmatig ruimte gebrek hebben. Er was een slager en kaas-afdeling in de supermarkt waardoor ik gewoon kip stokjes kon bestellen. Ik bestelde per ongeluk ook twee gemarineerde kippen pootjes terwijl Casper en ik liever geen botten in ons vlees hebben. Ik belde Casper dat hij mij kon ophalen (zijn idee) zodat ik niet met de zware spullen hoefde te lopen.

Wout viel in de auto in slaap en werd pas wakker toen we de motor uitzetten bij de camping. We reden richting Lausanne. We merkte aan het asfalt precies wanneer in Zwitserland waren. We waren vergeten een vignet te kopen, dus dat deed ik nog snel online.

Er was een enorm lange steile afdaling die vervelend was met de bus. Ik was blij dat Casper reed, want door hoe steil het was in z’n twee op de motor afremmen niet de juiste optie, maar in zijn drie moesten we constant bij remmen en wat ook geen optie.

We waren op de bonnefooi naar de camping gegaan en ze hadden gelukkig nog plek voor ons. Achteraf bleek er voldoende plek te zijn. Er kwam vlak na ons nog een T3 campertje.

Wout had z’n fiets helemaal ontdekt. Er zijn wat hobbeltjes hierop en hij gaat met z’n voetjes omhoog de bergaf. Tussen de picknicktafel en de muur langs omdat dat net past. Hij vindt vlekkeloos de speeltuin.

We gingen met elkaar zwemmen en om beurten gingen we met Wout van de glijbaan. Wout kan nu echt al indrukwekkend goed zwemmen. Hij gaat in het water liggen op z’n buik (met bandjes om) als hij naar voren wil.

Ik zetten de barbecue in elkaar toen Casper een rondje met Wout op pad was, maar voor hij ging koken liepen we een rondje met Mickey.

Wout at heerlijk mee. Vooral de aardappel partjes vond hij lekker, maar de hapjes ijs als toetje vond hij het lekkerste.

Na het eten gingen we een rondje over de camping doen. Waarna we besloten allemaal te gaan douchen. Ik zou Wout meenemen met douchen en Casper zou alleen douchen omdat hij z’n benen wou scheren, alleen viel Wout in slaap voor ik bij de douche kon komen. Casper heeft gehaast gedoucht (want hij zou Wout aankleden na het douchen) en ik stink nog naar zweet. Het werd tijd om naar bed te gaan, maar uiteraard niet zonder avondetappe te kijken.

12 juli

Vanmorgen waren we op tijd wakker. Casper regelde ontbijt. Wout wou op avontuur, dus zodra we hadden gegeten gingen Casper en Wout gingen de camping verkennen. In de tussentijd ging ik de tas inpakken. De route die Casper had uitgezocht was ruim 6u wandelen volgens de app, als er dan pauzes bij komen zijn we lang weg. Er moest dus extra veiligheid dingen mee: EHBO kit, waterfilter, powerbank met snoertje, hoofdlamp, warmte laag/regenkleding voor iedereen en uiteraard veel snacks en water. Bijna alle spullen zaten bij mij, Casper kreeg Wout en de luiertas in zijn rugzak.

De wandeling ging vanaf de camping, we liepen naar de stoeltjes lift en liepen omhoog. Het eerste stuk was erg stijl. Het was 1u over 2,5km stijl. Tussen de bomen door met af en toe een ski-piste oversteken klommen we omhoog. De trail was mooi, tussen de bomen slingert op en over stenen lopend.

Boven aan de skilift hadden wij al een uur gelopen, terwijl we een hele groep uit de lift zagen komen. Zo ook een hond.

Onze route ging verder omhoog, alleen nu een stuk meer gestaagd dan het eerste stuk. Nog steeds zweet ik haar en water, want het was verre van vlak. De haalde mensen in en het bos werd vervangen voor grassen. Het uitzicht was prachtig. Gletsjers op de bergen aan de andere kant van de vallei. Het was een populaire route, uiteraard kwam dit gedeeltelijk omdat hier Tour du Mont Blanc over heen loopt.

We kwamen nauwelijks water tegen omhoog. De eerste bidon ging er gauw doorheen. Ik zat aardig op mijn limiet met het omhoog sjezen. Wij haalde mensen in, maar niemand ons.

We kwamen bij een plek waar een klein stroompje overheen ging. Mickey had het warm en ging direct in de plas liggen. Ik pakte het filter om koud water te drinken. We bleven eentjes zitten. Nadat we allemaal hadden gedronken gingen we door met de laatste anderhalve kilometer klimmen.

Zodra we begonnen met lopen zagen we een meertje. Casper liep even op en neer zodat Mickey goed kon koelen in het water. Er volgde een beter stroompje en daarna werden de laatste meters weer waterloos. Op de top, na ruim 900 meter klimmen, besloten we te lunchen met meerdere andere.

Mickey wou alles eten wat hij maar in z’n bek kon krijgen. Wout wou zelf op pad, maar er was niet echt plek voor hem om op pad te gaan. We hadden onze handen vol. Casper probeerde nog even wat foto’s te maken, maar dat werd snel afgebroken omdat er aan alle kanten aan mij werd getrokken. Wout had nog steeds niet geslapen, ondanks dat we het wel probeerde.

Vanaf hier mochten we dalen. Mickey had twee botjes op en had dorst. Hij trok Casper mee de berg af tot er een stroompje was. Ik vulde de zak van het filter weer omdat deze beter stroomde.

Vele mensen die we passeerde of die ons tegemoet liepen waren onder de indruk van Casper (met Wout in de rugzak).

We daalde over de trail naar beneden. Naar beneden ging een stuk vlotter. We passeerde nog een paar schapen en kwamen bij een weg in de vallei. Op deze weg mogen geen auto’s rijden. De vallei was prachtig. We volgde de weg naar beneden, langs de wild stromende gletsjer rivier.

Mickey had het weer warm gekregen en stopte regelmatig in de schaduw. Hij ging dan languit liggen om af te koelen. We zagen dat een andere hond het ook zwaar had en zagen elkaar elke keer weer passeren.

Bij een brug en een bushalte was een restaurantje. Hier besloten we wat te drinken. We hadden nog een kwart bidon over en moesten nog maar een klein stukje lopen (40 minuten volgens het bord).

Vanaf het restaurant liepen we al gauw weer langs de rivier. Aan onze andere hand was bos met vele picknick plekken.

Op de camping ging Mickey direct liggen. Wout wou nog niet slapen. Eerst deed hij twee rondjes met Casper en daarna een rondje met mij.

Eindelijk viel Wout wel in slaap. Hij was daarmee ook niet meer wakker te krijgen. Zelfs niet toen er een helicopter landde op zo’n 50m afstand, op het veld naast de camping. Tijdens het slapen schreef ik de blog en Casper had de zware taak om een nieuwe camping te zoeken. Dat viel niet mee. Doordat de zomervakantie is begonnen zijn veel campings al vol. Hierdoor moeten we keuzes maken met wat we wel of minder belangrijk vinden.

We liepen met elkaar naar het restaurant naast de camping. We hadden geen tafel gereserveerd, maar er was nog een plekje voor ons net buiten het terras aan een picknick tafel met dakje erboven. Dit was een ideale plek voor ons, want het was iets rustiger voor Wout en Mickey. Het zat alleen wat minder lekker. Wout wou absoluut niet stil zitten, dus Casper en ik wisselde elkaar af. Ik koos iets van het menu en ging op pad met Wout, waarna Casper iets koos en mij afwisselde. Ik bestelde voor ons twee/drie. Tijdens het eten hield ik Wout wel op schoot. Hij at de broodjes die erbij werd geserveerd en een stukje korst van Caspers pizza. Van mijn pasta moest die niks hebben en misschien maar beter ook met de rauwe ei die erin zit (carbonara).

Na het afrekenen keken we nog even bij de koeien. Wout is bezig met het leren van alle dieren geluiden en hij vond de koe op een paard lijken en klakte met z’n tong wijzend naar het beest. Toen ik zei koe begon hij wel met “moe, klak, moe, moe”

Bij de camping haalde we een ijsje en gingen om beurten achter Wout aan. Op deze camping kan Wout prima uit de voeten, alleen is hij ook snel weg. We moeten dus wel gauw achter hem aanlopen. De buren zijn niet ver weg. De speeltuin kan hij zich goed bezeren, vooral omdat Wout niet snapt dat een schommel niet voor hem stopt, maar het aller belangrijkste is dat Wout het liefste met z’n fiets op de weg rijdt.  Hij heeft meerdere driftbuien gehad dat wij hem niet op de autoweg lieten fietsen.

Het werd al gauw tijd om de avondetappe te kijken en te gaan slapen.

11 juli

Vandaag sliep Wout uit. Casper ging douchen terwijl Wout nog sliep. We maakte er een rustig ochtend van omdat er veel regen was voorspeld.

Het was nog droog, dus gingen we met z’n vieren brood halen. Casper bleef buiten met Mickey terwijl Wout en ik in de supermarkt brood, mozzarella en ham haalde. Bij de brood afdeling zag ik ook een tarte myrtille liggen, dus nam ik die mee als verrassing.

Bij de camper ontbeten we rustig. Ik vroeg aan Casper wat hij op z’n brood wou aangezien hij Wout had en hij zei hetzelfde als mij. Ik had jambon cru gehaald omdat ik daar zin in had en Casper twijfelde daardoor even over zijn keuze, maar vond dit lekkere ham. ‘s middags tijdens de lunch (met mozzarella, rucola en balsamico).

Casper pakte de bus in terwijl ik Wout vermaakte. Hij begon moe te worden, dus perfecte timing om hem in het stoeltje te zetten en te vertrekken. Na een klein stukje rijden viel hij in slaap.

We reden over col de petit Saint Bernard. Hier kwamen we veel prof wielrenners tegen, ook weer Visma-Lease-a-bike. We reden langs een roze geschilderde weg die voor de Tour du France in 2018 die kleur is gemaakt. We klommen omhoog. Ik zat voorin dus had volop uitzicht.

Het was een mooie weg omhoog, uitzicht op het dal, uitzicht op de berg. De berg was een groene vlakte van lage struiken en grassen. De weg slingerde omhoog, nergens echt stijl. Casper zei dat ik deze wel op kon en nog veel belangrijker af durfde. Hij was alleen lang.

Bovenop reden we direct door want Wout sliep. Er stond een oude grens post en een beeld van een politieman. Er stond een beeld van een marmot en eentje verrassend genoeg van een Sint Bernard hond.

We daalde de Italiaanse kant af. Deze weg was nog mooier. Slingerend met sommige stukken bomen. Scherpe haarspeldbochten waar we regelmatig volledige terug draaide.

We reden Thuile in, een plek waar Chris (hardloop vriend) had aangeraden om pizza te eten. We reden door naar de camping die Casper had uitgekozen en Chris later ook had geadviseerd.

De camping had de perfecte sfeer voor ons. We kwamen aanrijden en op de parkeerplaats stond een Volkswagen T2 (die van de eigenaar is). Een grasveld met een grote schuur met een bar waar je kan eten en drinken. Twee toilet gebouwen en alle minimale voorzieningen die je verwacht. Een speeltuin die super leuk is voor Wout en dat alles tussen de bergen aan de trail van Tour Du Mont Black. Er waren veel kleine tentjes met hikers. Het voelde alsof er een klein stukje PCT in Italië was.

Het regende tijdens het rijden, maar toen we de bus neer zetten was het kort even droog. Meteen zetten we alles neer zoals we wouden. Luifel uit, kleed op de grond, stoelen klaar gezet. Het begon daarna weer te regenen.

Wout maakte in 10 minuten 2 lange broeken al nat. De eerste door te struikelen en de 2e door van de glijbaan te gaan. Hij mopperde dat het wel koud was met een natte broek. Ik mopperde dat ik maar 2 lange broeken mee had voor hem, gelukkig had ik nog wel een thermo- pyjama broek mee voor hem die net een maat (of twee) te groot is. Toch trokken we deze bij hem aan. Er ging een korte broek overheen tegen het afzakken. Beide ouders waren nu bewust dat deze absoluut niet nat mocht worden.

Op de camping geldt een dress code. Je moet kleding aan hebben van het merk Patagonia. Ik zag veel mensen met een Patagonia bodywarmer, sommige met een shirt, weer andere met een trui. Een flanel shirt was ook erg populair.

Na een dutje in de bus van Wout was hij klaar om te ontdekken. Hij liep regelmatig naar de speeltuin en Casper en ik wisselde elkaar af. Klauteren is het leukste wat er maar is.

Casper en ik dronken een kop koffie met tarte myrtille uit de supermarkt. Wout vond de myrtille erg lekker, dus at bijna al het fruit van onze taartjes af en liet de crème en de bodem voor ons staan.

Wout krijgt regelmatig knijpfruit zakjes. Vaak gaat het goed, maar soms niet. Op een of andere manier knoeit hij en soms wij, het zakje met bosvruchten altijd. Deze keer bleef deze open op bed achter en later op de dag open op het kleed buiten. Bij de een ging iemand er tegen aan zitten en op de ander ging iemand staan. Gelukkig helpt Wout zelf mee met poetsen.

We liepen een heen en weertje met Mickey en hadden een rustige dag met elkaar. Vlak voor het eten besloot ik met Wout te gaan douchen omdat het iets fris was en we zo lekker konden opwarmen. Casper had zo zijn handen vrij om eten voor te bereiden en andere klusjes rond de bus te doen.

Er stond alleen een rij voor de douche. Gelukkig zeiden de twee dames voor mij dat ik eerst mocht met Wout zodra er een douche vrij kwam.

Na het eten kreeg ik een moment op de blog te schrijven, alleen kreeg ik het bericht dat Tjerk was overleden. Wij kende elkaar van Start2Ultra. We hebben samen getraind naar onze eerste 50km, we hebben “milestones” gerend. We hadden ongeveer hetzelfde tempo (hij iets sneller) waardoor we vele kilometers hebben gekletst. Hij had een heel typisch loopje, heel rechtop. Je kon hem van verre herkennen.

Mijn moment voor de blog besteedde ik aan appen met de broer van Tjerk en nog meer aan appen met de Start2Ultra groep 13. Een aantal gaan naar de uitvaart, wij zijn dan nog op vakantie. We gaan met elkaar een boeket sturen.

Casper kwam langs en ik deelde het nieuws. Hij nam Wout en Mickey mee op een wandeling, maar Mickey had geen zin. Hij deed daarom maar de afwas met Wout. Waarna we met elkaar naar bed gingen.

10 juli

9 juli

Vanmorgen werd Wout als eerste wakker en daarmee volgde de rest snel. Casper zetten koffie.

Met z’n vieren maakte we een wandeling. Terug bij de camper maakte Casper zich klaar om te fietsen en ging ik met Wout naar de supermarkt voor brood. We waren terug voor Casper vertrokken was. Casper was geïrriteerd dat mijn fietsschoenen bij de bank stonden en gooide ze de bus uit. Ik zei hem dat hij heel gauw normaal moest doen. Hij gaat wederom 4u fietsen, heeft tijd nodig om voor te bereiden tijdens onze gezinsvakantie terwijl zijn grote doel voor dit jaar voorbij is. Meerdere malen is hij een halve dag weg en vindt dat normaal en gooit dan ook nog eens schoenen uit de bus omdat hij ze in de weg stond staan.

Casper gaf me toestemming om alles wat hij niet opruimt uit de bus te smijten. Hierom kon hij zijn kledingtas, slippers en buisje met electronyten tabs buiten terug vinden. Het luchtte wel op om dit te doen. Wout vond het mooi en ging achter papa’s slipper aan en ging deze ook gooien. Op zo’n moment als dit zie je toch hoe erg Wout kijkt wat wij doen. Zijn komische timing haalde de angel uit de spanning tussen Casper en mij.

Casper was 9.05 weg. Wout en ik aten samen ons ontbijt. Wout was onrustig, ging er vaak met z’n fiets er vandoor. Ik pakte hem op en liep met Wout naar de receptie. Door de drukte op de camping werd Wout gauw rustig en afgeleid. We kochten een wasmuntje. Terug bij de camper viel Wout bijna direct in slaap. Deze keer zat ik met hem in de bus. Hierdoor kon ik bij de iPad. Terwijl Wout sliep kon ik een film kijken.

Om 10.45 stond Casper bij de camper. Zijn water was op en besloot die hier opnieuw te vullen. Het was een bliksembezoek.

Wout werd niet veel later wakker.

Wout en ik gingen naar de Decathlon om voor Casper een extra binnenband te halen en voor mij remblokjes. Deze Decathlon had twee verdiepingen, beneden was volledig in het teken van fietsen. De binnenband was zo gevonden, de remblokjes kon ik niet vinden. Boven keek ik ook even naar een waslijn, maar hadden ze niet. Wel hadden ze de campingstoel die ik al een tijd op het oog heb. Ik besloot er 1 mee te nemen, maat L. Casper wou de L en ik overwoog nog steeds de XL. Deze hebben beide een hoge rugleuning. Maat M en kleiner heeft een lage rugleuning.

Naast de Decathlon is een intersport. Hier besloot ik ook te kijken naar remblokken en een waslijn. Hier liep ik met lege handen naar buiten. Casper belde dat hij bezig was met de afdaling en over 20 tot 30 minuten terug te zijn.

De volgende taak op mijn lijstje was boodschappen doen voor de barbecue vanavond. In de supermarkt liep ik naar de slager en bestelde daar kip en beef spiesjes. Aardappeltjes gingen mee en ijsjes voor ons vriezertje.

Terug bij de camper pakte ik de boodschappen uit en ging achter Wout aan wanneer dat moest. De ijsjes paste nét niet, er moest er 1 direct worden gegeten om het wel te laten passen. Ik offerde mezelf op om deze belangrijke taak op te pakken. Wout kwam voor een knuffel en een slokje. Op dat moment kwam ook Casper aan.

Casper nam Wout even over zodat ik broodjes kon smeren en de nieuwe stoel in elkaar kon zetten. De nieuwe stoel is een fractie lager dan onze huidige stoelen, dus onze zorgen of onze tafel niet te hoog zou zijn is niet nodig. De stoel zit iets meer ontspannen dan onze huidige stoelen en pak volume is vergelijkbaar met een cola fles. Vele malen beter dan wat we mee hebben genomen.

Langzaam aan werd het tijd voor Wout’s tweede dutje, maar Wout had daar geen zin in. We zetten de Tour du France live op, maar konden er weinig van zien. Meerdere keren dacht ik dat Wout bijna in slaap viel om daarna toch wakker te worden van een geluid. Casper had ondertussen een was aangezet en toen hij de spullen weer ophaalde en ophing, besloten we dat we lang genoeg geprobeerd hadden.

Het was ondertussen warm met een hoge luchtvochtigheid. Wout en ik gingen naar het zwembad en Casper volgde snel.

Wout vond het meteen super leuk. Peuterbad, het diepe, hij hobbelde van hot naar her en vond het heerlijk om de andere kinderen te zien. Twee meisjes zijn erg gecharmeerd van Wout en proberen met hem te spelen. Draaien rondjes in het water wat Wout dan na doet en proberen op andere manieren zijn aandacht te trekken. Na zo’n 20 tot 30 minuten had Wout het koud en gingen we weer naar de bus.

Nu viel Wout direct in slaap. Casper ging met Mickey lopen en zwemmen. Daarna ging hij nog even naar de Decathlon om te kijken welke remblokken eventueel ook kunnen op mijn fiets. Ik keek mijn film verder.

Zodra Wout wakker werd gingen we barbecueën. Deze keer kwamen Wout en ik erbij zitten zodat we konden kijken wat Casper deed. Wout at verbazingwekkend goed mee. Hij jatte mijn vork en at lekker van mijn bord mee. De kip (met citroen) vond hij er lekker. De gemarineerde beef at hij ook een beetje, maar vond de kip lekkerder. Meerdere stukjes aardappel ging bij hem erin. Ik was trots.

Na het eten haalde we een ijsje. Huttopia heeft hun eigen soort ijsjes, dus daar maakte we graag nog even gebruik van.

Terug bij de camper vermaakte Casper Wout door o.a. de afwas te doen. Ik ging alles in en rond de camper opruimen, maakte alles klaar voor de mogelijke bui vannacht en pakte de spullen voor morgen. Na het voltooien hiervan werd het hoog tijd om de avondetappe in bed te kijken.

8 juli

Vanmorgen kwamen we pas half 9 ons bed uit. We kwamen er achter dat er geen bakker in de buurt is, dus Casper en Wout liepen eerst een rondje met Mickey en haalde daarna bij de supermarkt brood. Ik schreef in die tijd zo veel mogelijk van mijn blog van gister.

We deden het rustig aan bij de camper. Het wordt de komende dagen weer erg warm en nu zitten we een stuk lager dan de andere dagen.

Casper ging nog een poging doen om zijn band te repareren in plaats van dat hij elke keer op dezelfde plek lek rijdt. Ik ging samen met Wout de vaat doen. Wout fietste heen en weer en Casper en ik gingen achter hem aan. Met een tak op de stenen slaan is erg leuk, tot de kleine Neanderthaler er achter kwam dat met de tak op de bus slaan een nog veel leuker geluid geeft. Wout deed vandaag zijn dutje veel later dan anders.

Ons plan om samen te fietsen schoof steeds verder naar achter. Zodra Wout wakker werd was het tijd om te lunchen. Casper ging voor kwark met granola en ik maakte een salade voor mezelf met een broodje ham.

De temperatuur was opgelopen naar 30 graden, dus besloten weer eerst met Wout te gaan zwemmen voor we gingen fietsen. Dit zwembad heeft 3 baden: peuterbad van 30cm, bad van 1m10 en het diepe van 1m50. De eerste twee waren erg koud, maar zijn we uiteraard wel in geweest. Ook al was het peuterbad maar kort omdat Wout niet zo veel interesse had in een bad waar hij in kon lopen zonder z’n zwembadjes aan te hoeven. Met zwembandjes dobberen is veel leuker. We maakte in beide diepere baden een duik, de 1m50 was het warmst en bleven we het langst hangen. Na het zwemmen zouden we gaan fietsen…

Afgekoeld liepen we terug naar de camper. Daar zat iemand kwispelend te wachten voor een wandeling. Dat liepen met elkaar naar de rivier. We liepen door de rivier zodat Mickey kon afkoelen. Er waren meerdere honden daar aan het spelen. Wout keek z’n ogen uit. Via een ommetje door het park (direct naast de camping) liepen we terug. Door de bomen was het er lekker koel en kon Mickey het goed volhouden.

Onderweg terug hadden we het erover dat we beter eerst konden eten en daarna konden gaan fietsen. Ik kookte wederom een pasta (ravioli, rucola, parmaham, mozzarella en balsamico crème).

Wout kreeg was kip-vingers, want de pasta wou hij niet noch wou hij de broccoli puree.

Na het eten gingen we dan daadwerkelijk fietsen. Ik had er niet zo’n zin in, maar stapte toch op de fiets. We reden via de receptie het park in. We volgde het fietspad en bleven deze lang volgen. Bochtje links, bochtje rechts en heel veel achter Casper en Wout aan omdat het iets smal was. We kwamen hardlopers tegen en andere fietsers. We reden van de ene speeltuin naar de ander. Vaak langs de rivier. Zagen plekken waar je kon raften. Een waterspeeltuin, trimbaan apparatuur, paragliding-landingsplek en we volgde nog steeds hetzelfde fietspad.

Het voelde vandaag zwaarder om te fietsen. Waar het fietspad de brug over ging draaide we wij om.

Terug bij de camper haalde we ijsje bij de foodtruck, in onze fietskleding. Wout keek z’n ogen uit bij de kinderen die nog aan het spelen waren in het zwembad.

Terug bij de camper zei Casper dat ik me kon omkleden of douchen. Deze kans greep ik met beide handen aan. Ik sprong snel onder de douche terwijl hij Wout vermaakte.

Het was daarna tijd voor de avondetappe in bed voor we gingen slapen.

7 juli

Vanmorgen moesten we Casper wakker maken. Hij liep met Wout en Mickey naar de bakker en ik plaatste ondertussen mijn blog online van gister. Even naar het toilet, koffiezetten en daar waren ze alweer.

Het was weer een chaotisch ontbijtje. Wout probeerde Mickey te voeren. Mickey at maar al te graag het brood, maar dat mocht natuurlijk niet van ons. Brood in de waterbak van Mickey gooien mocht ook al niet.

Na het ontbijt ging Casper de camper pakken en ik vermaakte Wout. Bij de camper was hij wat ondeugend en liep hij een beetje in de weg, dus ging ik met hem op pad. Mijn intentie was om naar de speeltuin te lopen, maar Wout had andere plannen, dus volgde ik hem. Eerst liepen we een ander veld op om even naar iedereen te zwaaien.

Daarna liepen we naar het toilet gebouw omdat daar vele trappetjes zijn. Trappetje naar beneden naar het toilet gebouw, trappetje omhoog voorbij het toilet gebouw, nog een trappetje omhoog voor de sociale ruimte en weer terug. Toen we terug bij de bus kwamen was Casper klaar om te vertrekken.

In de bus viel Wout meteen in slaap, daardoor kon ik voorin zitten. We reden aardig lang omhoog. Het landschap veranderde van bomen, naar grassen, naar alleen rotsen. Wout sliep nog, dus bleven we doorrijden. De motor was warm, de kachel stond aan, dus tijdens het afdalen kon deze goed afkoelen. De bus kwam ook col de l’iseran op. Tijdens de afdaling zagen we team Visma Leaseabike omhoog fietsen (de vrouwen). Verderop was Pauline Ferrand Prévot aan het trainen. Zij daalde achter ons aan naar benden, we lieten haar er langs zodra het kon en ging verderop weer omhoog (op haar tijdritfiets).

Wout werd ondertussen wakker en wij waren bijna bij een stadje. Hier stopte we even om geld te halen. We liepen langs een makelaar en zagen dat dit een hele dure stad is. Appartementen van €4.000,- per week. Via een ommetje liepen we terug naar de bus. We stopte even in de Patagonia winkel zonder iets te kopen. Keken even bij de paarden die in het park stonden en zagen meerdere gondels. Een ideale uitvalsbasis voor ons.

Het was nog een klein stukje naar ons geplande wandeling. Achterin vermaakte Wout en ik ons met boekjes. De parkeerplaats die Casper samen met chatGPT had uitgezocht was een parkeergarage waar de bus niet in paste. Via Google vond ik een ander. Casper kwam er achter dat chatGPT de verkeerde kant had aangegeven om te gaan staan. We konden al veel eerder uitstappen voor deze wandeling.  Nu moesten we de bus terugnemen in plaats van heen. We pakte alsof we beide richtingen moesten lopen, want als de bus niet meer ging moesten we sowieso terug lopen. Alleen namen we niet genoeg water mee, want de bushalte is ook een supermarkt in de buurt.

De wandeling ging meteen een stukje omhoog. Na 400 meter bedacht ik dat we terug moesten, want ik had mijn portemonnee in de bus gelaten. Casper liep even heen en weer.

De wandeling begon met het wandelen over een bergkam. Aan beide kanten ging de aardig steil naar beneden met net voldoende ruimte om elkaar te passeren. We hadden uitzicht op het dorp Tignes 2.000, waar Visma ook vaak op hoogte stage is.

We namen de afslag en liepen nu met nog maar 1 steile helling naar beneden. Langs rotsen en grassen klommen we gestaagd omhoog. Het vlakte af en we kwamen op een berg vlakte. Er stond een ezel in de schaduw van een huisje en verderop stonden paarden met 2 veulens op het pad. We liepen via het gras er omheen. We willen niet dat Mickey de paarden laat schrikken. Er was een mountainbike route de berg af waar we een mooi uitzicht op hadden.

Rustig daalde we af. We gingen weer het bos in en volgde de trail naar beneden. Op een gegeven moment waren we verkeerd gelopen zonder dat we een afslag hadden gezien. We waren op het mountainbike parkoers terecht gekomen. Gelukkig op de weg omhoog. We kwamen 1 fietser tegen en uiteraard stonden wij ruim op tijd aan de kant.

We kwamen weer terug op de route die Casper had uitgekozen en we liepen een stukje omhoog omdat dat net het mooie gedeelde zou moeten zijn. Er was een kloof, maar er liep nu geen water doorheen. We wouden hier even lunchen, maar er waren veel vliegen, dus besloten we een korte snack te nemen en wat te drinken. In het dorp konden we prima lunchen.

De afdaling was op een prachtige single track tussen de bomen door. Met rotsen en stenen waar we af en toe vanaf moesten stappen. Het dorp kwam in zicht en we liepen in een ruk door naar de bus halte.

De bus ging naar Tignes 1800, niet de plek waar onze bus stond. Deze bus kwam ook pas over 1,5u waarna we een overstap zouden moeten maken. Terwijl ik broodjes smeerde met Wout, boog Casper zich over de opties die we hadden. Hij stelde voor om een andere route terug te nemen. Zo’n 6km met 300 hoogtemeters waarbij we eerst langs de supermarkt zouden lopen.

In Frankrijk zijn de supermarkten tussen de middag dicht van 12.30 tot 16u. Wij stonden om 15.30 voor de deur. Er waren restaurantjes naast, dus Casper liep daar heen om onze waterflessen te vullen. We hadden namelijk geen water meer.

We volgde de wild stromende rivier het dorp uit. Aan de rand van het dorp stond een groot hek. Precies over het pad wat wij moesten hebben. Er stond een werklui-man bij. Hij zei dat het was afgesloten in verband met werkzaamheden, maar dat wij er wel doorheen mochten. We liepen door het hek en zagen dat ze bomen aan het omzagen waren. Verderop was er weer een hek en wisten we dat we de werkzaamheden voorbij waren.

De terugweg was mooier dan de heenweg. Een smal af en toe technisch pad met een wild stromende rivier in het dal. Een steile afgrond en een rotsmuur aan de andere kant. Er waren stukken met metalen kabels om je te helpen. We bleven tegen elkaar zeggen hoe tof dit was. Een waterval, een hangbrug waar we niet overheen hoefde en een bocht later werd de trail relaxter. Door het bos gematigd stijgen. Af en toe een beetje water. Op sommige plekken lagen stapels hout omdat er vlonders gebouwd gaan worden. We kwamen een paar meter vlonder tegen. Casper zag dat hij een klein foutje had gemaakt met de route waardoor onze terug weg korter was. Zo kwamen we terug bij de camper. Mickey plofte meteen neer op de grond. Ik zat onder het zweet. Wout had door het bos geslapen in rugzak en wou wat drinken.

We moesten nog 3 kwartier rijden voor we op de nieuwe camping waren. Achterin vermaakte ik Wout. Het inchecken ging vlot. We zetten de bus neer en gingen snel op pad. Ik had honger gekregen. Bij de camping verkochten ze alleen pizza’s en daar had ik niet zo’n zin in, dus liepen we door naar de supermarkt.

Casper en Mickey gingen de intersport en de Decathlon in. Wout en ik haalde eten.

Bij de camper maakte ik pasta (ravioli, courgette, parmaham, cherry tomaten en buratta kaas). Na het eten verplaatste Casper voor de 3e keer de bus. Eerst stond de bus niet onder de boom. Daarna best schuin en buiten het bereik van onze stroomkabel en daarna op de precies goede plek. Daarmee was het hoog tijd om de avondetappe te kijken in bed en daarna te gaan slapen.

6 juli

Vanmorgen maakte ik Casper wakker want hij wou om 9u op de fiets zitten, maar wel nog met elkaar ontbijten. Dat ging hij niet meer redden. Ik stelde voor om naar de bakker te gaan zodat hij kon voorbereiden voor zijn rit. Casper maakte koffie, eerst met alleen water omdat hij nog niet goed wakker was. Na de kop koffie zou ik vertrekken, maar ik had niet zo’n zin, dus vroeg ik of we met elkaar konden lopen.

Met z’n vieren gingen we op pad. Door het bos naar het dorp. De bakker was dicht, maar voor de receptie van de camping is er vandaag markt. Misschien dat ze daar brood verkopen. We liepen via een andere route terug.

De receptie van de camping ligt naast een kerk met een pleintje. Op de markt verkochten ze van alles. Kaas, jam, gehaakte dingetjes, sieraden, nougat en dat voor een markt van 10 kraampjes. Ze verkochten er ook brood, maar je kon er niet pinnen. Bij de bus haalde we uit alle mogelijke plekken geld. In het electronica bakje hebben we een aantal €0,50 munten en €1,- munten voor wc’s. Casper had nog €4 in zijn portemonnee. Totaal hadden we €8,07.

Bij de bakker kocht ik 3 chocolade broodjes en 2 stokbroden. Wout heeft tot nu toe de hele vakantie maar enkele hapjes van zijn croissantjes gegeten. Hij vond het stokbrood veel lekkerder. Vooral als er iets op gesmeerd was. Casper wou maar 1 chocolade broodje. Het totaal was €6,70 en het signaal dat het hoog tijd is om weer cash te pinnen. In Nederland zijn we verwend dat we altijd kunnen pinnen en zelfs naar vrienden en familie een tikkie kunnen sturen.

Anderhalf uur later dan gepland vertrok Casper voor zijn rit. De fietsrit was heel anders dan ik me vooraf had voorgesteld. Garmin voorspelde dat Casper ruim 4u bezig zou zijn. Ik had verwacht dat Casper een ritje zou doen van 2 tot maximaal 3 uur. Casper zei dat ik rekening moest houden dat alle ritjes die hij tijdens de vakantie wilt doen zo lang zijn en hij was er nog een aantal van plan.

Wout begon met een dutje tot ongeveer lunch tijd. Zodra Wout wakker werd gingen we even kijken of er een mooie wandeling vanaf de camping was volgens de receptie. We bekeken de boekjes in plaats van even vragen want er stonden wat mensen voor ons in de rij. Ik zag niks van een wandeling zo snel, dus besloot zelf iets te tekenen op Komoot.

Het weg komen koste wat moeite omdat er naast ons mensen zich installeerde en Wout wou daar elke keer heen. Zonnebrand zoeken, Wout bij de buren oppikken, mezelf insmeren, Wout achterna. Bidon met water vullen, Wout weer ophalen, Wout omkleden die tegen stribbelt, zonneluifel installeren op de tas. Weer Wout terug bij de bus brengen, hem insmeren. Eindelijk kon ik vertrekken.

We liepen eerst door het dorp. Mickey treuzelde enorm. Na het dorp gingen we via een asfalt weg omhoog. Hier stonden leuke huisjes, stenen onderkant en erboven hout, waarbij het hout breder was dan de onderkant. Handig voor als er sneeuw ligt.

Het asfalt werd vervangen voor een gravelweg. Er waren geen gebouwen meer en we liepen door de bossen. We maakte een U-bocht en klommen door. Door de bomen zag je het dorp liggen en we stegen aardig vlot. Er waren meerdere mensen op deze route. Twee keer kwamen we mensen tegen met een loslopende hond.

We liepen een stukje achter een oudere Fransman aan. Volgens mijn kaart was er een trail recht die ik kon nemen of gewoon deze gravelweg volgen. Mijn plan was om de weg te volgen omdat dat de veilige keuze was, maar ik zag de oudere man de trail kiezen. Het zag er niet extreem uit, wetende dat dit soort lijntjes op de kaart in het buitenland soms betekend dat je met een klimgordel omhoog of omlaag moet.

De trail was eerst een weiland waar we overheen liepen. Uitzicht op de bergen en super om overheen te lopen. Daarna werd het spannender. Ik kon simpel weg de trail verder naar beneden niet vinden. Waar deze volgens de kaart zou moeten zijn was een klif. De oude Fransman was gaan zitten in het veld. Ik koos om weer omhoog te lopen terug naar de weg. Tussen de struiken en bomen door kruipen met Mickey kwamen we weer op de gravelweg uit.

We begonnen aan de afdaling en gingen eerst de camping voorbij waarna er via een haarspeldbocht weer richting de camping gingen. Ik kreeg het bericht dat Casper ondertussen terug was.

Mijn route ging langs een trimbaan die uiteindelijk uitkwam bij de achterkant van de camping. Mickey trok al naar de bus.

Casper stelde voor dat hij en Wout gingen zwemmen zodat ik even tijd voor mezelf had. Ik vond dat een slecht idee omdat zwemmen met Wout heel leuk is.

We kleedde ons om en Wout wou eerst een slokje bij mij voor we vertrokken. Gelukkig viel hij niet in slaap, ook al had dat zo maar gekund kijkend naar het tijdstip.

In het zwembad was Wout meteen vrolijk. Het was een stuk drukker dan de andere dagen. Wout rende meteen naar het peuterbad en nadat hij daar een duik in had gemaakt klauterde hij naar het diepe.

Eerst even zonder bandjes en daarna kreeg Wout zijn bandjes om en kon hij zelfs zwemmen. Hij was enorm aan het kletsen. Wout genoot! Hij vind zwemmen met Casper superleuk. We bleven aardig lang in het zwembad. Toen ik aangaf dat ik het koud kreeg gingen we eruit. Wout had het duidelijk te zien ook koud. Gelukkig waren we dicht bij de bus. Casper kleedde Wout om en ik mezelf.

Wout en ik aten een paar chippies waarna Wout aan de borst ging en vervolgens in slaap viel. Casper zetten de iPad aan waarna we de Tour du France live konden volgen. Wout werd wakker tijdens de finale en ik vermaakte hem omdat Casper had gezegd dat hij de finale wel graag wou volgen.

Casper maakte eten (een magnetron zak die ook door heet water opgewarmd kon worden). Hij had dit als back-up meegenomen. Toen hij vandaag langs de supermarkt reed was deze dicht en heeft daardoor niks anders kunnen halen. Na het eten gingen we een ijsje halen met een ommetje voor Mickey.

Terug bij de camper werd het tijd om alles weer op orde te krijgen zodat we morgen op tijd kunnen vertrekken. Ik deed de afwas (alleen) en kreeg daarna Wout. Casper ruimde op. Wout was enorm druk en beet meerdere malen. Hem gingen aan bieden om te bijten (met voordoen) hielp een klein beetje. Ik was blij toen Casper met Wout het afval ging wegbrengen. Daarna stapte we het bed in om de avondetappe te kijken en te slapen.

5 juli

Gister heeft Casper niet zijn fietsband gerepareerd, dus zei ik vanmorgen dat ik broodjes ging halen zodat hij dat kon doen.

Met Mickey aan de lijn en Wout in de kar gingen we op pad. Casper zei gisteren al dat het een mooie route was en daar was geen woord van gelogen. Eerst een single track langs rotsen met uitzicht op het dorp en daarna door mooi smalle goed onderhouden straatjes. Beetje middeleeuwse route voelde het aan.

Terug bij de bus zei Casper dat mijn tracking iets achter liep. Hij had de koffie klaar gezet, maar nog niet aan, want volgens de tracker was ik nog in het dorp. Gelukkig duurt de koffie niet lang.

Rustig ontbijten zit er niet meer in. Wout wilt alleen lopend eten en z’n brood aan Mickey laten zien. Mickey wilt het brood uit Wout’s handen pakken. Vandaag hebben we Mickey op een gegeven moment in de bus gestopt. Wout vind smeerkaas en kruidenboter erg lekker op brood en wilt het liefst zelf z’n brood smeren (met hulp van mama). Vandaag heeft hij zelfs mijn broodje gesmeerd.

We hadden een relaxte rustige ochtend. Nick rent tussen 16 en 17 langs Refuge plan du sec. Hier wilden wij hem aanmoedigen. Casper had een mooie wandeling in de buurt getekend, maar daarvoor moesten we eerst een stuk omhoog.

Hetgeen wat we gister afdaalde gingen we nu omhoog en daarna nog verder omhoog. Vanuit het skidorp ging de weg over naar een geasfalteerd geitenpad. Af en toe moest Casper terug schakelen naar z’n 1! De kachel stond vol te blazen.

Bovenop vonden we gemakkelijk een parkeerplek. Ik pakte de tas in en gaf Casper de taak om Wout en zichzelf in te smeren.

De route ging eerst 2 kilometer aardig steil omhoog. Het was een prachtige trail. Rotsen en stenen. Een uitdagend pad, langs naald bomen een heel veel verschillende bloemen. Wout zat op z’n vertrouwde plek bij Casper op z’n rug. Mickey liep goed mee aan de lijn ook al was hij iets te hard gestart. Hij was vergeten dat Casper en ik wel van een stevige wandeling houden.

Na de klim vlakte het af. Omhoog werden we al beloond door prachtige uitzichten op bergen en sneeuw, maar nu konden we deze ook zien zonder te hijgen.

Al gauw waren we bij de refuge. Casper had eigenlijk bedacht dat we eerst een rondje gingen wandelen en daarna naar de refuge, maar de route liep er langs wat hij niet had verwacht. We gingen er lunchen. Het was een prachtige plek. Er waren picknicktafels met uitzicht. Twee fonteinen waar je water kon vullen en uiteraard de refuge waar je kon slapen in een slaapzaal of kon bivakkeren op het veld naar het gebouw. We vermaakte ons er prima. Vooraf had ik gelezen dat je alleen cash kon betalen, dus hadden we geld meegenomen voor een drankje. In de vallei was alles dicht, dus konden we niet pinnen.

We waren wat vroeg, waardoor we lang moesten wachten. We hadden gezien dat Nik nog 15km moest, maar daar deed hij meer dan 2u over. We besloten hem een stukje te gemoed te lopen toen we een hardloper zagen. Dat moest Rik zijn. Voorzichtig vroeg ik “Rik?”. Hij en zijn vriendin Ellen waren daar om Nick te supporter. Rik ging een stuk meerennen. We liepen met elkaar een stuk van de route. Ellen was zwanger en ging met de stoeltjeslift naar beneden. Zij sloeg af bij de lift. Wij besloten weer terug te lopen en Rik ging door. Wout werd iets onrustig en het begon echt z’n dutjes tijd te worden. Daarom besloten we toch niet Nick aan te moedigen, maar terug te gaan naar de bus. Wout viel onderweg in slaap.

Bij de bus konden we hem in het stoeltje zetten zonder dat hij echt wakker werd. Hierdoor kon ik op de terugweg voorin zitten en genieten van het uitzicht.

Terug bij de camping ging Casper koken terwijl Wout en ik oma belde. Oma zag via de video hoe we ook meteen de afwas deden. Dat houdt ik dat zowel Wout als ik kleddernat zijn, dat alle vaat 7x door het afwas water is gegaan.

Wout at aardig mee, alleen de zalm gaf hij direct aan Mickey. Na het eten gingen we een ijsje halen. We liepen daarbij een rondje over de camping en kwamen op een stuk dat nog in ontwikkeling is.

Terug bij de camper vermaakte Wout zich met een cola fles (gevuld met water) door er op en overheen te lopen. Uiteraard hield hij zich goed vast aan de stoel.

Na nog in bed de tour du France kijken was het tijd om te gaan slapen. 

4 juli

Vanmorgen werden we weer in de camper wakker. Casper ging met Wout en Mickey te voet naar de bakker. Ik had zo even tijd voor mezelf. De bakker was 900m verderop, wandelend door het bos over een leuk pad (volgens Casper). In die tijd dat de mannen weg waren heb ik koffie gezet en een zakje Lego in elkaar gezet.

We aten gezellig bij de camper. Wout voerde Mickey de brokjes uit de bak. Ook vond hij het prachtig dat een vlinder zijn croissant at. Wout was gezellig aan het kletsen en at een stokbroodje met la vache qui rit, tot Mickey deze stiekem uit z’n hand pakte toen Wout afgeleid was door een vlinder. Wout was uiteraard verdrietig hierdoor, maar een stuk stokbrood van mama met kruidenboter en een knuffel maakte alles weer goed.

Wout viel in slaap toen we bijna klaar waren om te vertrekken met de fiets, dus bleven we nog even op de camping. Casper deed nog wat aan z’n fiets, maakte bidons klaar zodat we direct weg konden zodra Wout wakker werd. Wout had een redelijk kort dutje.

Op de fiets gingen er eerst een stukje omhoog. We reden dezelfde route als dat we gister met de auto deden. We kwamen er achter dat dit het gebied is waar Hannibal met zijn olifanten door de Alpen is getrokken. Langs het fort dat we gister zagen, tegen de wind in. Op een stuk van de afdaling werd de wind minder stabiel. De vlagen zorgde dat mijn fiets wiebelde naar beneden. Ik vond het spannend en vertraagde. We gingen de grotere weg af en een brug over. Hier begon onze klim.

Wout ging huilen, Casper stopte, haalde mij weer in. Waarna Wout weer ging huilen. De 3e keer was Wout echt overstuur. Casper belde dat ik moest stoppen. Toch reed ik 200 meter door omdat daar schaduw was. Casper kwam aanrijden en was pissig dat ik een foto van hem op de fiets maakte. Hij riep dat ik moest gaan zitten. Ik zat voordat Wout uit de kar was. Zodra ik Wout vast had, was hij rustig. Ik heb hem even aan de borst gelegd, maar Wout had vooral hele verhalen te vertellen. Na even te hebben gezeten zetten ik hem terug in de kar waarna we met een vrolijke Wout konden verder fietsen.

We kwamen in een wintersport, alpine achting gebied. Het klimmen ging me vandaag makkelijk af, maar we hoefde ook maar de helft van de hoogte meters van de Alpe d’Huez en was deze ook nog eens minder steil. Wout was in slaap gevallen. Casper moest weer stoppen, deze keer door een lek. Uiteindelijk heeft hij alleen even z’n vinger erop gehouden zodat de vloeistof een kans kreeg om het gat te dichten, maar bij de bus moet hij er meer aan gaan doen. Het was nog steeds hetzelfde lek als vlak voor de Marmot. Hij was blij dat dit niet tijdens de race heeft mee gespeeld.

We reden de laatste meters omhoog en begonnen aan de afdaling. We reden langs een monoliet de te ver van de weg stond om te zien. Casper ging voor zodat ik hem kon volgen. Ik durf minder hard dan Casper de berg af, ook nu raakte ik eerder, vaker en sneller mijn remmen aan. Mijn maximale snelheid was 47,8 km/u, maar vaker dat ik bij 30 tot 35 km/u al in mijn remmen knijp.

We stopte bij de supermarkt. Wout sliep nog, dus Casper ging naar binnen. Ik schreef alvast aan m’n blog tot Wout wakker werd. Toen Casper weer terug was laadde we de kar vol. Veel meer had niet in de kar gepast. Het laatste stuk was tegen de wind in heuvel af over een drukkere weg.

Met het extra gewicht probeerde ik Casper uit de wind te houden, maar Casper heeft veel kracht en energie over als hij met mij fietst. Zelfs met een zware kar ging hij mij op een gegeven moment voorbij om op kop te boren.

Bij de camping pakte we uit en aten een hotdog. Een perfect bodem om te gaan zwemmen. Wout vond het nieuwe zwembad super leuk. Ze hebben een peuter gedeelte, maar het voetenbad is veel leuker om doorheen te banjeren. Wat misschien nog wel belangrijker is, dit zwembad voelde een stuk warmer. Wout had enorm veel plezier in het water. Spetteren, roepen, trappelen. Hij vermaakte zich enorm.

Na het zwemmen gingen we om beurten douchen en draaide meteen een wasje weg. Casper kookte terwijl ik op Wout letten en de was ophing. We hebben geen waslijn, maar wel een hele kleine wasrek. Het was voor een gedeelte creatief ophangen.

Wout vond het eten lekker. Hij at zelfs een paar aardappeltjes, maar de lekkerste waren niet die van zijn eigen bordje, maar die van papa. Hij hadden verwacht dat hij niet veel wou, omdat hij ook al een paar rijstwafels op had. Als toetje nam hij zelfs nog een zakje appelmoes.

Na het eten gingen we wandelen. Wout met schoentjes aan zelf lopend. Wout wou alle kanten op, behalve richting Casper en Mickey. Hij wou de hele wereld ontdekken. Dat kwam alleen slecht uit om voor Mickey een kleine wandeling te doen. Elke keer als ik Wout oppakte spartelde hij zich los. Al worstelend met iedere 5 meter weer oppakken en 3 meter later weer terug zetten gingen wij achter Casper en Mickey aan. Toen de bus in zicht was liet ik Wout gaan. Wij raakt uiteindelijk ook bij de bus.

Wout was onrustig, maar Casper en ik hadden nog veel te bespreken betreft wat we morgen gaan doen. Morgen is Nick in de buurt die een FKT (fastest known time) op de GR5 probeert te zetten. Mensen die ik ken zijn hem aan het ondersteunen. Ik vind het leuk om even gedag te zeggen. Het is alleen wat geregel. Hoe laat is hij waar, wat is voor ons goed bereikbaar. Casper vond het fijner vroeg op de dag zodat er minder groot tijds vak is waarop hij langs kan komen, tot hij hoorde dat Nick om 6u start. Genoeg te bespreken terwijl Wout ondertussen alles uitprobeert wat niet mag.

We doken snel het bed in waar we kop over kop hebben gekeken om te weten hoe het met de tour du France gaat. Gelukkig viel Wout hier in slaap.

3 juli

Vandaag pakte we de laatste dingen van de bus in en gingen we met alleen een kop koffie op, op pad.  Casper reed de bus naar het dorp om bij de bakker ontbijt en lunch te halen voor ons. Wout, Mickey en ik bleven even achter. Vooral omdat Wout anders moeilijker in z’n stoeltje te krijgen is.

Ik zat achterin de bus Wout te vermaken terwijl Casper reed. Vandaag reden we een groot gedeelte van zijn wedstrijd. Zodra Wout sliep ging ik voorin zitten. We reden Col du Galibier op. De motor werd warm, de kachel ging aan, raampjes open. Tussendoor nog even gestopt met draaiende motor, maar we hebben het gered.

We stopte even voor foto’s, uitzicht en de motor af te koelen, ook al koelt deze goed  berg afwaarts.

Zo’n 8km later stopte we weer. Deze keer voor een wandeling. Casper had een prachtige wandeling uitgezocht. Ik hou van alpine wandelingen en dit voldeed aan alles. Er waren meer mensen die deze wandeling deden, maar geen massa’s terwijl ik dit niet enorm vond onder doen voor tre cimes in de Dolomieten.

Het eerste stuk volgde een gravelweg. Hier zagen we prachtige camper plekjes waar we zeker nog wel eens voor terug willen komen. Daarna gingen we een trail op. Uitzicht over de meadow, bergen met sneeuw, rotsen hoog boven ons en veel gras en open. We hoorde marmotten, maar zagen ze nog niet.

We gingen wat beekjes over en klommen veel. Achterom kijkend zag je hoeveel je gestegen was. De bus was uitzicht en we bleven klimmen. Volgens de bordjes zou de hike 1u45min duren, we hadden voor de laatste 200m nog een halfuur over. Die laatste meters waren nagenoeg vlak.

Er hadden meer mensen rond het meer verzameld. Iedereen was aan het pauzeren. Wij gingen er lekker lunchen. Wout zijn broodje met kruidenboter, Casper en ik deelde de twee belegde broodjes van de bakker. Casper maakte foto’s met z’n camera terwijl Wout en ik van het uitzicht genoten. Uiteraard mocht Wout nog rond banjeren.

De terug weg was een stuk vlotter. We zagen onderweg wel een marmot weg rennen. We hadden de bus naast een restaurantje staan waar we wat dronken en een tarte myrtille met slagroom en een bolletje ijs aten. Wout kreeg een knijpzakje fruit omdat hij de hap bosvruchten die ik hem aanbood niet lekker vond.

We gingen verder nu naar de camping voor de komende paar dagen. Wout viel direct in slaap. Daardoor kon ik voorin zitten. Ik viel ook bijna in slaap, maar telkens als mijn ogen dicht gingen was er een hele scherpe bocht of begon Casper te kletsen en schrok ik weer wakker. Zo bleef ik de hele rit wakker.

In het gebied waar we willen overnachten vond ik de eerste camping waar we stopte niks. We opende onze telefoon en besloten om naar de Huttopia camping in de buurt te gaan.

De camping was leeg. We mochten zelf kiezen waar we gingen staan en alles zag er nog nieuw uit. Casper had een mooi plekje gekozen waar we goed vlak konden staan. Redelijk uit de wind met zowel zon als schaduw.

Het nadeel van deze plek was dat de supermarkt ver weg is en we beide geen zin hadden om erheen te gaan. Gelukkig maakte ze op de camping verse pizza’s, dus besloten we hier te eten. Wout at een stokbrood met kruidenboter. De hele maaltijd heeft hij daarop gesabbeld. Terug bij de bus kreeg Wout nog een knijpfruit zakje. Niet veel later gingen we slapen.

2 juli

Vanmorgen was ik weer eerder wakker dan Wout en kon ik de blog updaten voor hij wakker werd. Ik kocht toch de foto van gisteren. Deze kan bij ons aan de muur hangen naast de trap. Daarnaast vind ik het leuk om mijn eerste buiten categorie col op de foto te hebben waar Casper en Wout ook op staan. We zijn iets omhoog gekomen wat een deux chevaux niet op komt.

We werden in dezelfde volgorde als gister werden wakker. Casper ging met Wout brood halen en ik zette koffie. De mail van de foto kreeg ik ook al meteen en in mijn beste Frans probeerde ik die te downloaden. Ik kreeg het niet voor elkaar. Casper probeerde het na het ontbijt, maar hij had er niet het geduld voor want hij wou de alp op knallen.

Casper dronk na het ontbijt een red bull. Met 1 gel en 1 bidon water vertrok hij voor z’n ritje. Hij ging voor de 4e keer de alp op. Warm rijden en daarna knallen zodat het net onder de 45 minuten zou zijn. Ik bleef met Wout en Mickey achter.

Wout sliep vrijwel direct. Tijdens het slapen heb ik op 40.000 manieren geprobeerd alsnog de foto te downloaden. Wout werd wakker op het moment dat Casper boven was. Casper heeft het segment, dus tot de terrasjes, in 44:36 gedaan. Doel gehaald. Ik appte terug dat wij gingen fietsen. Casper zou ons ergens op de route tegen komen.

Alleen kostte het vertrek hier veel tijd. Wout wou namelijk NU in de fietskar en niet eerst nog een schone luier en hoezo kan mama niet in haar pyjama fietsen? Als ik dan toch moet wachten wil ik met m’n droge romper en schone luier in het badje gaan zitten op het moment dat mama even niet kijkt. Wout was aan het krijsen dat ik zijn luier deed. Hij was volledig overstuur. Het vertrek duurde daardoor allemaal wat langer.

Zo kwamen wij Casper binnen 10 minuten al tegen. Hij fietste met ons nog een stukje mee. Het was een nagenoeg vlak rondje wat hij voor mij had getekend. Ik wou gewoon een klein uitje met Wout terwijl hij op pad was. Een beetje los rijden.

We waren van plan om te picknicken bij het meer van een paar dagen geleden, maar op de fiets besloten we onze plannen te wijzigen. We reden met z’n drieën naar het dorp en kwamen daar er achter dat de bakker volledig was uitverkocht. Het restaurantje ernaast was wel open en we steken daar neer.

Op het menu stonden 3 pizza’s en 1 salade. De man op aan de tafel naast ons had de salade gekozen en die zag er erg goed uit, dus die koos ik. Casper nam een pizza. Wout kreeg het broodje dat bij mijn salade hoorde. Het was heerlijk en de prijs viel erg mee. Er zaten nagenoeg alleen maar locale mensen op het terras en we snapte waarom.

Terug bij de camper maakte we ons snel klaar om te zwemmen, want eigenlijk was het al tijd voor het dutje van Wout.

Door het korte zwembad bezoek was Wout heel moe en viel hij direct in slaap in mijn armen. Hij pakte bij de camper mijn vinger en liep naar de stoel waar ik meestal met hem zit tijdens zijn dutjes. Vandaag zat ik een keertje in de camper zodat Casper buiten alvast kon opruimen en ik de foto kon regelen door te mailen. Wout had de opdracht begrepen en was de hele middag knock out.

Casper kookte deze avond het gerecht wat ik had bedacht. Ik lette ondertussen op Wout en Mickey. Wout at super goed tijdens het eten. Een hapje van papa, z’n eigen bakje ontdekken, een beetje stokbrood, een zakje knijpfruit en nog veel meer stokbrood. Terwijl Casper met de overbuurman kletste en wij al waren uitgegeten bleef Wout eten en tussen de happen door spelen en ontdekken. Brood wat je zelf smeert is ook veel lekkerder. Wout ontdekte dat hij de deur van de bus open en dicht kan doen.

‘s Avonds toen het bed tijd was, wou Wout er niks van weten. We hebben hem vele malen naar bed gebracht, maar Wout was super actief. Zelfs afwassen met papa tussendoor maakte hem niet moe genoeg om te gaan slapen.

1 juli

Vanmorgen werd ik vroeg wakker. Niet veel later Wout ook en Casper volgde al snel, mogelijk met een beetje hulp van Wout. Ik vroeg of hij naar de bakker ging voor het ontbijt en Casper zei dat hij dacht dat we het dan niet zouden redden om 9u op de fiets te zitten, omdat we ook nog Mickey moesten uitlaten. Ik begreep dat als we moeten haast maken, dus zorgde ik dat we meteen konden vertrekken zodra Casper van de wc af kwam.

Koffie zetten, ontbijt pakken, spullen voor mezelf en Wout. Ik stond ik actie modus.

Om 9u zaten we op de fiets. Vanaf de camping start meteen de klim van de Alpe d’Huez. Geen warming up, gewoon rustig aan omhoog. Mijn hartslag liep al gauw op. De hele route bleef mijn hartslag ook boven het omslag punt.

Alle haarspelt bochten zijn genummerd, totaal 21 stuks. Ik kon meteen beginnen met aftellen. Casper had voorspeld dat ik er ongeveer twee uur over zou doen. Hij had het perfect geraden. We trapte en werden vaak aangemoedigd door andere omdat Casper met een kar omhoog reed. Niet wetende dat hij nog steeds bezig was met een herstel ritje. We werden ingehaald door kinderen op mountainbikes en wegfietsen.

We klommen verder. Drinken ging prima tijdens het fietsen, maar eten vond ik lastig. Een korte stop om een gel naar binnen te gooien een door. Weer druk op de pedalen. Hartslag in de haarspeld bochten even iets laten zakken door te focussen op herstel en daarna weer aan omhoog. Ik vertelde tegen Casper dat het raar aanvoelde. Aan de ene kant zwaar en aan de andere kant voelde ik me sterk alsof ik nog wel een tijd door kon. Casper zei dat dat de perfecte pace was. Perfect om kapot boven te komen.

Het zweet droop van mijn gezicht. Elke keer voelde ik druppels van mijn kin afdruipen. Gelukkig werd het koeler naar mate we hoger kwamen. Het eerste stuk waar het nog warm was, was ik de schaduw, dus ik heb nooit in de echt hitte hoeven te rijden.

De Dutch corner kwam in zicht. Hier is tijdens de tour het Nederlandse feestje. Nu was er niks van te zien. Casper vulde water voor ons en we gingen verder.

Klimmen, zwoegen. Hartslag liep verderop en ging niet meer goed omlaag. Twee fotografen lagen aan de kant van de weg foto’s te maken. Lachen voor een goede foto, misschien dat we die later nog wel kopen.

We zagen het dorp liggen, nog 3 bochten te gaan. Ze lagen verder uit elkaar dan hiervoor. De afstand tussen de bochten verschilde op de hele route. Alles deed zeer en ik moest door. Het voelde zwaar, ik had niet heel kort 400watt moeten gaan rijden kilometers geleden om niet aangereden te worden. Oké, misschien toch wel want anders was ik nu niet hier.

Ik kon niet meer. “Stil staan is achteruit gang” zegt Casper als aanmoediging. Ik ging kapot. In het dorp duurde het eeuwen tot we bij de finish waren.

Casper, Wout en ik streken neer op een terrasje en gingen daar wat drinken. Het idee was om ook een taartje te nemen, maar ik was nog even ondersteboven van het fietsen dat we eerst iets gingen drinken. Casper let gelukkig altijd goed op de wolken en het weer. Hij zag donkere wolken ontstaan, dus besloten we snel weer te vertrekken. Zeker aangezien ik het afdalen spannend vond. Dit willen we niet in de regen doen.

We vertrokken nagenoeg tegelijk met het schoolklasje die mij omhoog hadden ingehaald. Zij gingen als kanonskogels naar beneden. De tweede bocht lagen ze op een hoopje. Zelf ging ik tussen de 20 en 40km/u naar beneden. Casper en ik waren beide blij verrast dat ik toch harder durfde dan verwacht. De afdaling was minder spannend dat ik vooraf had verwacht. We stopte een paar keer kort zodat ik m’n handen kon ont-tintelen en een keer zodat twee vrachtwagens konden passeren.

De camping was al gauw in zicht. Mickey was blij ons te zien. Casper maakte twee kip stokjes voor lunch en Wout kreeg een bolletje met jam. We besloten te voet naar de supermarkt te gaan. Casper bleef met Mickey buiten terwijl ik binnen een paar dingetjes kocht. Ik kreeg een update van het weer terwijl ik droog rond liep. De wolken die Casper had gezien waren nu bij het dorp aangekomen. Waar we tijdens de afdaling van de alp nergens last van hadden kregen we nu wel de regen.

Zodra ik naar buiten stapte met een kar vol geladen, was Wout in slaap gevallen. De regen was gestopt, maar niet voor lang. We zorgde dat Wout droog zat en liepen terug.

Aangekomen bij de bus konden we de boodschappen weg zetten waarna Wout weer wakker werd. Dit dutje was iets te kort voor hem, maar ik kreeg hem niet meer in slaap. Later in de middag werd hij daarom ook huilerig.

Wout vind het heerlijk om de camping te ontdekken. Voor ons is het fijn dat de camping bijna leeg is. Hij kan veel plekken op wandelen, bloemetjes bekijken, torretjes aanwijzen en weer verder. Hij zwaait ook naar iedereen die voorbij loopt.

Zo liepen we vandaag een rondje over de camping naar de speeltuin. Daar ging Wout een keer van de glijbaan af om vervolgens de trap van het toilet gebouw te beklimmen. Weer beneden liepen we langs een plek waar een Brits stel staat. Wout wees naar de vogel en ik raakte aan de praat met de Britten. Zij vonden Wout een prachtig ventje en ik kan niet anders dan het met hun eens zijn. Ze vond het super leuk om Wout te zien.

Casper had ondertussen het avondeten geregeld: barbecue. Wout en ik gingen na het eten niet veel later naar bed. Wout viel snel in slaap. Ik moest even naar de wc en kon zonder problemen weg sluipen. Daarna ben ik niet meteen bij Wout terug gestapt in bed, maar heb ik met Casper voor de bus gezeten.

30 juni

Vanmorgen gingen Casper en Wout weer samen naar de bakker. Ze waren 11 minuten onderweg. Ik deed rustig aan en zetten de koffie op het vuur zodra ik de melding kreeg dat er geld was afgeschreven. Morgen moet ik het toch eerder proberen, want de koffie was nog niet klaar op het moment dat ze terug kwamen.

We gingen rustig ontbijten en bespraken het plan voor vandaag. Ik begin me namelijk onrustig te voelen en wil dingen gaan doen. Gister voelde als klusjes en ik vind het tijd worden om leuke uitjes te doen. Morgen gaan we de Alp d’Huez op fietsen, vandaag willen we daarom iets doen wat niet extreem vermoeiend is. Casper heeft een wandeling van zo’n 13km redelijk vlak gevonden.

Hij pakte alle spullen terwijl ik op de twee kleintjes letten. De camping is een stuk rustiger na de wedstrijd. In ons straatje staan nog 2 andere. Op de rest van de camping is het niet veel drukker. Hierdoor hebben we Mickey nu niet aangelijnd. Hij loopt zichzelf vaak vast aan de tafel als hij wel aan de lijn vast zit.

Op het moment dat we besloten te vertrekken viel Wout in slaap. Casper en ik dronken een extra kopje koffie waarna Casper verder ging met relax klusjes doen. Hij ging de bus wassen. Ook bovenop de bus. Even leek het erop dat Casper het sponsje van de afwas had gepakt en dat we geen reserve hadden. Gelukkig vond Casper en nog 1 in het kastje, want anders hadden we de afwas niet meer kunnen doen tot we iets nieuws hadden geregeld. Casper had ooit al de afwasborstel voor zijn fiets geclaimd. Na een tijdje werd Wout wakker en ging Casper helpen. Die pakte alleen water uit Mickey’s waterbak in plaats van uit de emmer, maar de wielen zijn weer mooi schoon.

We gingen op pad om te wandelen. Eerst richting en door het dorp. We liepen veel over asfalt. Na het dorp was het een weg tussen de bomen door. Een populaire langs afstand route loopt hier overheen. We zagen veel (Franse) hikers. Zowel de GR50 als GR54 loopt door Bourg d’Oisans. Mickey had het warm en ging onderweg in beekjes afkoelen.

We kwamen langzaam dichter bij ons doel, lac blue. Dat was een mooie berg meertje die niet te diep eruit zag. Het water was super helder en ijskoud. Mickey hebben we het meertje in gestuurd met een tak zodat hij even goed kon afkoelen. Met Wout hebben we langs de waterkant gespeeld waar het maar een paar centimeter diep was.

Na een korte pauze liepen we door naar het volgende meer. Er was een man met een boxer die niet aangelijnd was. Hij was helemaal geabsorbeerd door een rups op de weg. Zowel in het Frans als in het Engels reageerde hij niet. De hond stond namelijk in aanval modus naar Mickey te staren. Pas toen ik mijn hand voor zijn ogen zwaaide raakte hij uit trance. “le chien” terwijl ik naar zijn hond wees. Hij wees naar de rups. Ik overschakelend naar Engels. “Your dog is in attack mode. He looks agressief”. De man reageerde wederom niet.

Voorzichtig met Mickey in een super onderdanige houding liepen we langs. Later bespraken we of die man geen herseninfarct had.

Bij het volgende meer aangekomen kon je er een rondje omheen lopen. Het was een prachtig stuk. Op dit rondje waren allerlei sport apparaten onderweg. De rest van de route was dezelfde weg terug. Casper scoorde nog wel een paar koelkast magneten voor in de bus. Totaal 15km afgelegd.

Bij de bus aangekomen wou Wout er niks van weten dat het echt wel z’n dutjes tijd was geworden. Hij liep rond, was af en toe ondeugend en wou absoluut nog niet slapen. Wij maakte ondertussen een late lunch met worstjes op de barbecue. Wout  pakte zijn zwembandjes en maakte duidelijk dat hij wou zwemmen. Casper maakte snel z’n badje schoon en deed er nieuw water in. De luier ging uit en hij kon spelen. Hierdoor was Wout genoeg afgekoeld en moe geworden om toch wel nog een dutje te doen.

Het dutje duurde niet lang, want Mickey ging blaffen. Casper had in de tussentijd wel de andere helft van de bus gewassen.

We lieten Wout een beetje wakker worden en gingen nog even zwemmen. Het peuterbad was nog steeds leeg. We gingen weer het diepe in en Wout vond het prima. Hij kan best goed zwemmen (met zijn zwembadjes om z’n armen). Toen hij begon te jammeren door de kou gingen we weer terug naar de bus. Onze zwemsessies hier zijn niet zo lang.

De bar op de camping was dicht waardoor we niet een kip spies met friet konden eten, dus maakte Casper pasta. Wout at de saus, maar liet de pasta zelf staan.

Na een rondje wandelen met Mickey was het weer tijd om naar bed te gaan.

Aanpassing:

onderweg is het gemakkelijker om de nieuwste "post" bovenaan te zetten. Thuis zal de blog worden aangepast naar chronologische volgorde. 

24 juni

De wekker ging vroeg. Om 4:30 piepte mijn horloge en Caspers telefoon. Casper draaide zich met het snelheid van het licht weer om en Wout liet weten dat hij zeker nog niet wou dat ik eruit ging. Gelukkig zet ik altijd een 2e wekker 5minuten later.

Casper ging eruit en kleedde zich om. Ik deed niet veel later hetzelfde met Wout. Zodra ik Wout even aan Casper gaf ging Wout uit z’n dak.  Zelf Mickey kon hem niet op vrolijken.

Beneden gaf ik Wout de borst, terwijl Casper de aller laatste dingetjes in de bus stopte, ramen en deuren dicht en op slot deed etc. Wout vond Mickey nu wel weer leuk.

4 minuten na 5u rijden we de straat uit. 4 minuten achter op schema, dus met Wout erbij heet dat perfect op schema. Casper en ik kletste wat terwijl Wout sliep. We hadden het veel over de voorspelde hitte.

Gister had ik stad en land af gefietst voor een HEMA clip ventilator. Mijn fietstocht van Bennekom, centrum Ede naar het andere HEMA filiaal in Ede en terug naar Renkum was onvruchtbaar, maar gelukkig was m’n moeder ook voor mij op pad gegaan. In Vlaardingen bij de HEMA waren ze net binnen gekomen. Mijn moeder had 2 groene voor mij meegenomen.

Eergisteren had ik namelijk de laatste in Renkum gekocht en Casper had ontdekt dat die ventilator perfect aan het zonnescherm te klippen is.

Tijdens deze rit ben ik m’n moeder mega dankbaar geweest. De bries was heerlijk.

Het eerste stuk van de rit ging erg vlot. Wout werd in de buurt van de Belgische grens wat onrustig, dus ging ik naast hem zitten. Ik ben nooit meer naar voren gekomen, maar dit had meer met de warmte te maken.

Achterin zong ik liedjes voor Wout, liet Wout mij zien welke dieren konden vliegen en hoe de poes eruit zag. Hij kon zelfs de kikker aanwijzen toen ik vroeg waar die was.

Langzaam begon het tijd te worden voor een pauze. We besloten een aantal keer eentje verder door te rijden, want Wout was even rustig. Aan het eind van de Ardenne op een half uur van Luxemburg af stopte we.

Het was een plek met bijna geen schaduw, dus bleven we er relatief kort. We liepen met Mickey heen en weer. Wout graag Mickey uitlaten en vond het een slecht idee dat wij samen met hem de riem wouden vast houden. Terwijl Casper verder liep, gingen Wout en ik terug naar de camper voor een schone luier. Daarna konden we weer vertrekken.

Onderweg kwam ik er achter dat, als ik ongemakkelijk ga zitten, ik Wout de borst kan geven terwijl hij in z’n stoeltje zit. Wout was daardoor rustig aan het genieten. Nadat hij lekker wat had gegeten, ging hij rustig verder met een knijp fruit hapje uit de koelkast.

Een ruim uur later werd het tijd voor een lunch pauze. Deze wouden we lekker lang maken. Ik gaf aan zeker een uur. Casper zei “zeker ander half”.

We hebben 2u genoten van aire de favorosse langs de A31.

Hier was ik een paar jaar eerder al eens geweest. Op deze parkeerplaats heb ik in een tentje naast de auto geslapen onderweg naar Samoëns. Casper was toen bezig met de ronde van Nederland. Het jaar dat z’n frame brak tijdens de race.

Het was een prima tot perfecte plek voor een stop. Je kon een prima klein rondje door het bos lopen met onderweg een aantal houten kunst/klauter objecten.

Er was koud (drink)water, dus deed ik een klein laagje water in de afwas teil en liet ik Wout spetteren op het picknick kleed. Casper letten op de kleintjes, terwijl ik lunch ging maken. Ik maakte een verse pasta met tasty tom tomaten, aubergine en Parma ham. Wout hielt het prima vol bij papa tot ik de pasta kon afgieten en alles op het bord kon gooien. Casper en ik ruilde van plek, dus hebben we uiteindelijk samen gekookt.

Wout had ondertussen al een boterham met pindakaas op.

Na het eten van de lunch moest de afwas nog worden gedaan. Casper haalde (koud) water bij het gebouwtje. Het scherpe mes werd even door ons gedaan, maar daarna mocht Wout mee helpen met de afwas. Lekker spetteren en alles was al droog en schoon was, toch nog een keer het water in. Wout was erg streng met wat schoon genoeg was om naar de bus te gaan, of hij vond het spetteren met pannen gewoon te leuk. De pauze duurde uiteindelijk twee uur.

In de bus viel Wout snel weer in slaap, toch bleef ik achterin zitten. Dit had meer met de hitte te maken, dan dat Wout me nodig had. Vanaf de achterbank probeerde ik nog steeds voor Casper te zorgen. Nieuwe cola’s in de koelkast, een koude voor hem en mij, een zakje chips voor Casper, een eierkoek en toen ik z’n hand voor de 3e keer de snoep blik in zag gaan, een half gesmolten eiwit reep.

Casper had een gratis camper plek uitgezocht. Deze lag dichtbij de snelweg. Na de afslag kwamen we langs een supermarkt. Casper bleef bij Mickey en Wout en ik gingen een paar dingetje kopen: avondeten, ijs en nog wat drinken.

De gratis camper plek was aan een redelijk drukke weg. Je kon er je toilet legen en drinkwater pakken. Casper parkeerde in de schaduw naast een bankje.

We gingen Mickey uitlaten. Direct na de parkeerplaats was een brug en een wandelpad langs een beek. De beek stond leeg, maar het pad volgde we naar het centrum. Het was een dorp met karakter.

Oude gebouwen, wijngaarden. Je snapt meteen waarom er in het centrum zo veel wijn winkels zaten. Het was niet groot, dus na een klein rondje door het centrum deden we bijna dezelfde route terug. Dit omdat we in de schaduw lopen in deze hitte fijn vinden en de route voor een groot gedeelte auto vrij was.

Casper kookte op de eenpitter, terwijl ik Wout probeerde te vermaken. Het was een flinke klus om Wout bij de drukke weg weg te houden. Ook tijdens het eten had Wout geen rust. We bespraken dat onze eisen voor een plek nu veel zijn veranderd. Met z’n tweeën was dit super geweest. Loop afstand van een pizza en misschien een drankje, ondanks dat we beide momenteel niet drinken (borstvoeding, sport). Met Wout erbij willen we een plek waar hij kan spelen. Waar we heb een beetje ruimte kunnen geven om te ontdekken en we hem niet op een picknickkleed hoeven te houden.

Na het eten bouwde Casper de camper om naar slaap modus. Met alle extra spullen die we mee hebben voor Wout en Mickey is dit een grotere klus dan vroeger. Ik wou nog even plassen voor we gingen slapen, dus kwam onze emmer tevoorschijn. Deze kon ik meteen legen tegenover onze plek.

In de bus was het nog steeds 35 graden. Ook wel bekend als bloed verziekend heet. We hebben deze vakantie 5 ventilatoren mee. Drie heb ik al beschreven, de andere zijn USB tafel ventilatoren zonder accu. Beide van deze waren op Wout en mij gericht.

Casper ging er ‘s nachts nog uit om Mickey te proberen te koelen. Door de hitte sliepen we beide niet goed.

25juni

De wekker ging wederom om 4u30. Vandaag had ik moeite met wakker worden. Horloge uit en ogen dicht. Casper ging gelukkig wel eruit en alles zo ver mogelijk al herpakken. Hij maakte me wakker en had een stoel voor mij en Wout klaar staan buiten achter de bus. Wij gingen er zitten en Wout knuffelde nog even aan de borst en wees iedere auto die langs reed aan: “dááá”.

We reden de snelweg op. Wout viel gelijk weer in slaap. Het was redelijk rustig op de weg. Ik probeerde wat stilletjes te zijn achterin tot Wout in diepe slaap was gezonken. Casper zei: “er hangt daar een hele rare mist”, we reden er heen en merkte dat het geen mist was. De auto voor ons had zichzelf opgeblazen. Zijn motor was enorm aan het roken, maar de bestuurder wist niet van ophouden. Hij reed enorm ver door, sloeg zelfs de eerder afslag over. Wij zagen precies welke afslag hij had genomen omdat het opeens weer helder werd.

Langzaam aan kwamen er heuvels. Casper besloot op een van de hellingen een vrachtwagen voorbij te rijden. Hierdoor moest hij die vrachtwagen daarna wel voor blijven en iets harder omhoog rijden dan we normaal zouden doen. De temperatuur van onze motor liep op. Om de motor te koelen zetten Casper de kachel aan. Zo reden wij bij deze hitte, met 5 ventilatoren aan om koel te blijven ook met de kachel aan.

Casper is nagenoeg nooit nerveus over de tank, dus toen ik hem iedere 2 minuten op het klokje zag kijken werd ik nerveus. Gelukkig waren er meerdere tank stations in de buurt, maar gingen we voor degene aan de snelweg. We redden het met gemak. Door de heuvels schuift het pijltje best veel van leeg naar vol en de andere kant op. Het was duidelijk dat we niet eentje konden kiezen van 60km verderop, maar deze was goed bereikbaar.

Ik gaf mijn portemonnee en Casper probeerde de ene na de andere pas. Geen enkel werkte. Binnen kon je cash betalen, dus dan binnen maar vragen of daar pinnen misschien wel wou werken. Daar hoorde Casper dat er een storing was aan de pomp en dat pinnen geen probleem was.

We hielden even pauze. Bij het tank station kon je brood halen, dus terwijl Wout met Casper van de glijbaan ging, bestelde ik chocolade broodjes en stokbrood. We liepen een rondje met Mickey over de parkeerplaats, verschoonde luiers en zetten koffie, maar in plaats van hier ook nog eens rustig te gaan eten stelde ik voor om rijdend te ontbijten. Zo bleven we de gevreesde hitte voor.

Achterin samen met Wout eten was heel gezellig. Vorig jaar vond ik het jammer dat ik soms tijden achterin moest zitten omdat ik niet de uitzichten zag. Achterin moest ik mijn best doen om een kleine Wout te vermaken en zong ik alle kinderliedjes on repeat.

Nu is dat anders, nu klets Wout, wijst dingen aan. Snapt soms wat ik zeg, soms ook helemaal niet. Hij at heerlijk een stukje stokbrood met jam, dronk er een beetje water bij en vroeg daarna om een slokje melk. Hij viel daarna als een blok in slaap.

Dit zorgde voor de perfecte reis dag, want de totaal 5u dat we moesten rijden vandaag (exclusief pauzes) sliep Wout alles óf was hij rustig aan het eten. Hij werd pas wakker toen Casper de bus op de handrem zetten.

We waren aan de vroege kant op de camping en vroegen of het al mogelijk was om in te checken. Dat was geen probleem, mogelijk dat Wout meenemen naar de receptie hielp. We kregen plek nummer 25 aan gewezen. Dit was dichtbij het toilet gebouw en met enorm veel schaduw. Perfect voor ons. Op deze camping staan we 1 nacht, omdat de camping die we vanaf morgen voor een week hebben geboekt vol was.

Samen met Wout liep ik naar de plek, terwijl Casper met Mickey met de bus erheen gingen. Zonnescherm uit, uitladen en genieten. Ik zetten koffie en Wout besloot alvast kennis te gaan maken met de buren.

Ondertussen was het lunch tijd geworden, dus gingen we met z’n vieren opzoek naar een bakkertje. Bij het tank station wou ik niet voldoende brood halen voor de hele dag als ik in Frankrijk ben waar er lekkerder brood te vinden is.

In het centrum kwamen we er achter dat dit een super plek voor ons is. Na genoeg elke winkel is voor ons bedoeld: outdoor winkel, sport zaak, fietsen winkel, maar ze hadden ook een winkel met toeristen-aandenken. Die laatste zou je niet bij ons verwachten tot ik vertel dat ze miniatuur fietsen en cols hadden. Casper zei al dat hij misschien iets wou meenemen als hij de Marmot (de wedstrijd) zou finishen.

Terug bij de camping met het brood gingen we eten. Casper maakte zich daarna klaar om te gaan fietsen. Hij nam Wout mee. Hierdoor had ik even tijd voor mezelf. Casper had bij vertrek geklaagd over dat hij niet gemakkelijk bij dingen kon. Dat er weer dingen niet optimaal in de bus lagen.

Het eerste wat ik deed was dus de bus opruimen. Wat uit de verpakking kon, ging uit de verpakking.

Boven de stoelen hebben we een grote opberg ruimte. Die haalde ik leeg en richtte die opnieuw in. Alles waarvan ik verwacht dat we het nauwelijks gaan gebruiken zoals de regenjassen en donsjassen achterin. Dingen die we nagenoeg dagelijks gaan gebruiken, bbq en fietsspullen, voorin.

Door dit klusje te doen kon ik echt genieten de rest van de tijd, want anders bleef dit klusje in mijn hoofd hangen dat ik dat nog wil gaan doen of Casper bleef klagen over dat we geen goed systeem hadden in de bus terwijl ik deze keer meer inpak werk heb gedaan.

Ik ging even uitgebreid douchen. Mickey bleef bij de camper. Eenmaal terug bedacht ik dat ik nog niet aan de voorwaarde had voldaan waarom Wout mee mocht: de afwas. Dit was zo gebeurd en had ik nog tijd over om even deze blog te schrijven en een 0.0 biertje te drinken.

Casper en Wout kwamen vrolijk terug. Wout had de hele rit geslapen. We maakte ons klaar voor het zwembad.

We hadden zwembandjes gekocht die Wout ook gebruikt tijdens z’n zwemles en de IKEA stapeltoren die ook als een gietertje had worden gebruikt.

Wout deed het super in het water. Hij kan zelf zwemmen met die bandjes om. Hij draaide rondjes, zwom naar mij toe. Sprong vanaf de kant het water in. Casper liet zien hoe je de gieter-bakjes als water pistool kan gebruiken. Wout kreeg het niet voor elkaar.

De dag gaan snel voorbij. Nadat we onze normale kleding weer aanhadden was het tijd om eten te maken. Ik had restjes meegenomen uit de koelkast thuis, dus maakte we daar nu ei-spekjes-wraps van. Het was verrassend lekker. Wout vond het ook aardig lekker tot hij z’n fruithapje in de gaten kreeg.

Wout’s fiets is ook mee, omdat hij nu kan lopen zou hij op een tweewieler-loopfiets nu op pad moeten kunnen, maar hij wilt dat nog niet. Daarom hadden we vandaag de fiets weer terug omgebouwd naar driewieler. Wout werd er helemaal gelukkig van. Hij ging meteen op ontdekking. Achter hem aan de camping over. De slagboom onderdoor, hard huilen omdat hij daar word opgepakt door Casper of mij.

Op een van de rondjes kwamen we een meisje tegen met een loopfiets-tweewieler. Hier zag ik dat het zadel een flink stuk hoger stond zodat de fiets niet zo heen en weer slingert bij elke stap. Casper begon later over dat meisje en ik vertelde hem mijn observatie. Hij was het er mee eens dat dit kon helpen. Daardoor gingen Wout en Casper samen sleutelen aan de fiets. Nog wel even een driewieler, maar nu wel met een hoog zadel. Morgen of overmorgen weer een wiel eraf en kijken of Wout er mee vandoor gaat.

Begin van de avond begon het te regenen en onweren. Al onze buren verhuisde naar binnen. Wij niet. De dekte de fietsen af, zorgde dat de dingen die niet nat mogen worden droog stonden en gingen onder de luifel zitten.

Wout keek af en toe op als een donderslag wel heel hard echode op de berg. Tegen de tijd dat we naar bed gingen was het al weer droog.

26 juni

Vanmorgen maakte Wout ons rond 7u wakker. We stonden rustig op en gingen met z’n vieren naar de bakker. Een andere dan gister. Die van gister was gespecialiseerd in allerlei verschillende stokbroden, maar wij willen naast stokbrood ook een chocolade broodje en croissantje. Gelukkig had degene die we vandaag hadden uitgekozen dit wel. De croissantjes waren wel al uitverkocht helaas voor Wout.

Terug bij de camper aten we met elkaar en deden we het rustig aan. Om beurten pakte we de bus in. We gingen maar 2 kilometer verhuizen, dus gingen Wout en ik lopend erheen. Dit scheelde namelijk zijn stoeltje opnieuw installeren en nam ik ons grootste item, de fiets/wandelkar mee. Tijdens het rijden staat deze kar op de grond vast aan de passagiers stoel. Nu konden we de bus slordig in pakken want alleen Casper en Mickey zaten erin.

De nieuwe camping was prachtig. De plek vergelijkbaar in oppervlakte, alleen deze was volledig met een heg omheind. Daarnaast heeft onze plek 4 bomen die over de plek heen hangen waardoor we volledig altijd schaduw hebben. In deze hitte extra fijn. Nadeel is dan wel dat we hopen dat ons zonnepaneel nog voldoende vangt om de koelkast te laten draaien.

Momenteel als we aan de stekker gaan is deze alleen verbonden aan een stopcontact in de bus. Dit gebruiken we in de winter voor een kacheltje. We hebben de apparatuur om deze aansluiting door te trekken naar de accu’s alleen nooit de tijd genomen om dit te installeren. Misschien dat we deze vakantie er aan toe komen.

Casper was al begonnen met uitpakken toen Wout en ik aankwamen. Hij wou de party tent alleen opzetten en proberen in minder dan 10 minuten klaar te zijn. Wout besloot dat hij wel wou helpen.

De grond is hier erg hard, daardoor gingen de haringen erg moeilijk de grond in. Dit of de hulp van Wout zorgde ervoor dat de tent niet in 10 minuten stond. Het is prachtig om te zien hoe graag Wout wilt helpen. Samen dingen doen, voordoen en daarna het hemzelf laten proberen.

Ondertussen was het al lunch tijd geworden. We aten snel wat. Wout ging voor knijpfruit in plaats van brood. Daarna ging Casper fietsen en ik besloot om met Wout een boodschapje te doen. Ik letten nog even op Caspers fiets toen hij naar de wc ging. Gaf hem nog de tip om z’n bidon te vullen voor vertrek.

Rustig liepen we door de zon naar beneden. Volgens de website zou het 800m zijn, maar mijn klokje gaf echt 1,2km aan. Binnen was het lekker koel, dus deed ik rustig aan. We wouden fruit (watermeloen als het er was), extra blikjes drinken en nutella.

In de supermarkt deed ik het rustig aan. Het was er koel en ik luisterde ondertussen even een podcast. Hitte in en terug naar boven. Eenmaal terug was mijn aflevering net afgelopen toen ik de camping op liep.

Wout pakte mijn mobiel wat meestal betekend dat hij even met oma wil bellen. Mijn moeder nam op en we belde even 15 minuten waar het veel ging over de hitte op beide locaties. Ondertussen liet Wout aan oma zien hoe leuk kamperen is. Je kan om de tent heen lopen. Op het tentdoek slaan of er onderdoor proberen te kruipen. Spelen met water en natuurlijk bij buren beurten.

Op Wout lettend probeerde ik douche spullen te verzamelen. Ik wou even afkoelen onder de douche of in het zwembad, maar vond zwemmen iets te veel werk en zielig voor Mickey om weer alleen bij de bus te blijven. Wout maakte het een hele uitdaging om alles te verzamelen. Hierdoor was Casper al terug voor ik onder koel water stond. We besloten toch met z’n drieën te gaan zwemmen.

Het was eigenlijk tijd voor Wout’s middagdutje, maar ik had het nog te warm om hem op me te hebben geplakt. Wout vond het daarom een verschrikkelijk slecht idee om te gaan zwemmen.

Hij huilde de hele tijd, dus zijn we wel geteld 2 minuten in het water geweest. De borst wou ik graag bij de camper geven omdat we niet onze eigen consumpties mogen drinken bij het zwembad. De korte duik was voor mij voldoende. Wout sliep ook meteen zodra hij de borst zag.

Casper ging lopen met Mickey. Mickey deed z’n behoeftes heel snel zodat Casper niet ver hoefde te lopen. Hij zag bij de receptie twee bekende gezichten: Cristy en Anne. Zij hadden mij ge-appt dat ze dicht bij de Alp d’Huez waren en hadden na mijn antwoord op dezelfde camping een nacht geboekt.

Zij installeerde zichzelf op hun plekje en kwamen daarna naar die van ons. We kletste tot het tijd werd om iets te eten. Casper volgt nu een “dieet” van vezelarm eten zodat hij de fiets race goed kan doen. Dit betekend dat hij rijst met kip en honing at. Wij besloten pizza te halen. Voor Wout haalde ik een bakje friet erbij.

Aangezien Mickey iets te veel gevoerd word door Wout stopte ik deze keer Mickey in de bench tijdens het eten. Wout probeerde het wel een paar keer maar kreeg de frietjes niet door het gaas heen. Daarom besloot hij ze zelf maar te eten.

Wout vond het super gezellig, net als z’n ouders, dat Cristy en Anne er waren. Hij deelde frietjes, chips en wat hij maar te pakken kreeg uit. Zij waren ook super lief voor Wout en kijk er ook naar uit dat als we volgend jaar weer zo’n nachtje samen kamperen hun kleine meisje erbij te zien.

Na de pizza werd het tijd om Mickey weer uit te laten. Cristy en Anne wouden wel mee met ons een rondje lopen. Wout ging in de kar en we vertrokken. Na iets meer dan een kilometer wou Wout eruit. Precies op dat punt vertelde Casper dat we er een rondje van konden maken en dat we dan nu ongeveer 1/5 gedaan hadden. We vonden het allemaal prima.

Wout ging op mijn arm verder mee. Zo liep ik 4,7km met Wout op m’n arm. We kwamen onderweg twee honden tegen die los liepen over hun boerderij. De eerste vonden we spannend. Dat was een husky die even kwam kijken wat Mickey er deed. Daarna was er een kleine hond die een stuk vriendelijker over kwam.

Anne heeft een 6e zintuig voor wild. Hij zag namelijk zwijnen aan de rand van het weiland.

Terug bij de camper was het hoog tijd om te gaan slapen. Ondertussen was het tien uur geweest. Snel ruimde we op. Wout en ik gingen alvast naar bed terwijl Casper nog een paar laatste dingen deed en even ontspande. Hij had namelijk de hele dag aangestaan zei hij en had even een moment nodig om tot rust te komen.

27 juni

Vanmorgen sliep Wout aardig uit. Pas rond 8u werd hij wakker. Ik was daarin tegen eerder wakker en had al trek. Casper en ik overlegde dat ik naar de bakker zou gaan. Wout ging met mij mee. Terwijl ik de borst gaf, pakte Casper mijn fiets en koppelde de kar er aan vast.

In het dorp was er markt én de kortere afstand van de fietswedstrijd. Hierdoor was de bakker moeilijker te bereiken met de fiets. Gelukkig had Casper het slot in de kar gedaan waardoor ik ergens anders de fiets kon neer zetten. Met Wout op m’n arm liep ik naar de bakker. Daar vertelde een medewerkster dat er net een tsunami aan klanten was geweest, maar gelukkig hadden ze nog croissantjes, chocolade broodjes en stokbroden. Op de terug weg heb ik met kar 3 fietsers ingehaald heuvel op. Ik hoorde een man zeggen “poah”. Die man wist niet dat ik maar totaal 5km fietste.

Bij de camping aangekomen moest Casper eigenlijk gelijk naar het toilet. Ik gaf hem onze vieze koffie kopjes mee om meteen om te spoelen. Samen met Wout ging ik koffie zetten. Met z’n drieën aten we wat. Wout wilt de hele tijd eten aan Mickey geven. We moeten constant opletten. Gister Mickey in de bench beviel wel. Deze maaltijd besloten we bij de volgende maaltijden dit weer te doen. Wout eet dan ook beter, want spelen en ontdekken is vele malen leuker dan eten.

Het werd tijd we een rondje liepen met Mickey. Een klein heen en weertje en waarbij Wout voor een gedeelte zelf liep en een gedeelte door mij werd gedragen. Toen Casper Wout overnam ging Wout meteen huilen. Terug bij de camping liepen we langs het toilet gebouw waar Wout wel met Casper mee zelf lopend terug wou. Ik verdween kort het gebouw in. Ik had alleen een andere uitgang genomen. Casper en Wout speelde in het speeltuintje bij het toilet gebouw en ik ging al naar de camper. Daar pakte ik de afwasteil, afwasmiddel en de scherpe messen en ging bij het andere gebouw water halen. Al het andere “Wout-proef” vaat liet ik staan. Met een teil vol sop en schone messen kwam ik terug.

Wout en Casper waren weer bij de camper. Samen met Wout deed ik de afwas. Dat betekend dat Wout een beetje in het sop spetterde, er achter kwam dat er (kinderbestek) messen, vorken en lepels onder het sop verstopt zitten. Met een lepeltje en z’n hand roerde hij een beetje in een pannetje met sop. Ondertussen deed ik de echte afwas en legde de schone dingen achter mezelf weg.

We gebruiken nu tijdelijk kinder bestek in de bus omdat dat beter in onze la passen. We hebben 2 oude kampeer-bestek in onze lade liggen, maar die past dus net niet goed in de lade. Het kinderbestek is ideaal met Wout. Het maakt niet uit dat hij mijn vork inpikt, hij kan mee helpen met de afwas etc.

Casper had ondertussen zijn race nummer aan zijn fiets vast gemaakt. De laatste dingetjes op z’n fiets schoongemaakt/voorbereid. Ook heeft hij zelf even gedoucht.

Wout vond het tijd voor een dutje. Hij kroop bij mij op schoot en ging slapen. Ondertussen kwamen Cristy en Anne aangelopen. Zij moesten om 10u de camping af zijn en kwamen nog even gedag zeggen. Na hun vertrek bespraken Casper en ik wat we gingen doen.

Vanmorgen zag ik dat er markt was in het dorp. Die zou tot 12u zijn. We vonden het een leuk uitje om doorheen te wandelen. We maakte onze vertrek klaar en toen ging Caspers telefoon. Antwan was de camping op gefietst en kwam even gedag zeggen. Morgen doet hij mee aan dezelfde race als Casper. Hij was zenuwachtig en kwam nog eventjes kletsen met ons.

Toen hij vertrok waren we al te laat voor de markt. Daarom gingen we maar eerst lunchen. De temperatuur was ondertussen weer flink gestegen, dus werd het tijd voor een verfrissende duik in het zwembad.

Wout vond het helemaal niks. Het water is denk ik te koud voor hem of hij was wederom moe. Toch hebben we het wel even geprobeerd.

Bij de bus probeerde we Wout in slaap te krijgen. Casper ging nog even een half uurtje los rijden voor de wedstrijd van morgen. De rest van de middag wou hij rustig aan doen. Ik zei dat ik niet nog meer bij kon pakken. Hij snapte dat. Om Casper toch zo veel mogelijk te faciliteren voor zijn wedstrijd besloot ik om met Wout naar het dorp zodra hij wakker werd en Casper weer terug was. Toen Casper terug kwam van het fietsen zei Casper dat hij toch liever met ons wou zwemmen, dus gooide we de plannen om en gingen voor de tweede keer vandaag naar het zwembad.

Deze keer vond Wout het wel leuk. Hij moest even in komen. Eerst huilend bij het peuterbad. Daarna alleen aan de rand staan was leuk, maar daarna met bandjes om de armen ook leuk om het peuterbad te ontdekken.

Met z’n drieën gingen we naar het diepe en ook die was even minder leuk, maar al gauw genoot Wout daar ook.

We aten met elkaar een klein bakje friet voor we terug gingen naar Mickey. Het werd tijd om de viervoeter weer uit te laten. Wout ging in de rugzak mee en samen liepen we een rondje over de camping.

Het werd tijd om te koken. Ik ging pannenkoeken bakken, maar omdat we vergeten zijn extra gas mee te nemen voor de barbecue/buiten gaspit, deed ik dit binnen. Ondertussen letten ik ook met een half oog op Wout, want Casper moest zo veel mogelijk rusten voor z’n wedstrijd. Wout scharrelde een beetje rond op het veld en wees de torretjes en mieren aan die rond liepen. De eerste pannenkoek was voor Wout. Hij at die rustig op de schoot van Casper op. Hij at erg goed. De laatste kwart liet hij liggen, maar at hij later verspreid over de avond heen toch op. Hij ging weer verder spelen.

Op een gegeven ogenblik wou hij naar mij toe. Mickey dacht “koken met Wout betekend dat er eten te halen valt” waardoor ik met 7 handen te kort in de bus stond. Casper nam het over zodat ik Wout de borst kon geven.

Na het eten wat het uiteraard weer tijd om te spetteren met sop. Wout kwam aangerend toen ik de afwasteil neer zetten.

Ondanks dat Casper de hele dag had om z’n fiets te optimaliseren ging hij na het eten pas z’n banden op de juiste druk zetten. Hij kwam er achter dat hij vanmorgen lek had gereden. Ook bleken we geen plugs meer te hebben. De winkels waren al dicht. Met extra vloeistof in de band kreeg Casper het gaatje dicht. Het was een moment waarvan ik dacht het is beter als Wout en ik er even niet zijn, dus gingen wij even douchen.

Casper heeft meerdere malen per dag laten weten dat hij het fijn vond dat ik hem gister zo ontlaste. Dat hij zich zo kon focussen op de wedstrijd.

Ondertussen waren we flink moe geworden, dus gingen we na een boekje lezen in de bus lekker slapen.

28 juni

Casper vertrok vroeg. Wout en ik bleven nog lekker in bed slapen. Toen ik weer wakker werd zag ik tussen Wout en Mickey in. Wout tegen mijn borst en Mickey tegen m’n rug. Voorzichtig opende ik m’n mobiel.

Wout bleef doorslapen tot half 8. Rustig kwamen we ons bed uit waarna we brood konden halen.

We liepen naar de bar bij het zwembad en haalde de bestelling op. We kwamen daar een vrouw tegen. Ik weet niet de naam van deze vrouw, maar ze staan 2 tenten verderop. Zij en haar man zijn bevriend met de vriendin van Tomas. Tomas is een fietsvriend van Casper en hem zag Casper gister op bezoek zijn bij deze mensen.

Deze buurvrouw en ik kletste kort. Zij ging met haar dochter de Alp d’Huez op fietsen om haar man bij de finish op te wachten. Zij ging dit doen met een elektrische fiets en Thule fietskar. Zij heeft dezelfde kar als wij, alleen de twee persoon variant voor de bagage.

Ontbijt duurde vandaag veel langer dan andere dagen, want alles moest samen. Samen koffie zetten, samen naar de wc en samen opruimen. Ondanks dat Wout het erg leuk vind om alles samen te doen is hij niet erg goed in helpen.

Wout vond het vandaag leuker om Mickey te voeren dan zelf te eten. Ondertussen probeerde ik Casper in de gaten te houden.

De tijd ging zo wel vlot als langzaam. Wout sliep en ik bleef de tijd in de gaten houden of hij wel kon slapen zo lang hij wou of dat ik hem wakker moest gaan maken. Gelukkig werd hij zelf wakker. Ik liep snel een rondje met Mickey (en Wout) zodat we weer op tijd terug waren.

Ruim op tijd gingen we staan. Bevroren bidon, bidon met water, thermosfles met koud water met dop eraf voor het koelen en twee gelletjes mee.

Wout en ik zwaaide en klapte voor de mensen die langs kwamen. Er waren vandaag meerdere afstanden bezig. Precies op het moment dat Wout het niet meer naar z’n zin had en ik dus even niet op letten werd ik geroepen: “Yvette!”

Ow kut, opeens is het nu al, terwijl ik daarvoor aan het wachten was. Casper stopte en gooide z’n (half) lege bidons neer. Hij pakte de ijs bidon aan en wou niet gekoeld worden. In een flits was hij ook weer weg.

Samen met Wout ging ik terug. We speelde rond de camper. Haalde een paar bidons met water en rommelde rond de camper. Oma belde nog even om gedag te zeggen en te kijken of we het koel konden houden.

Uiteraard bleven we ook Casper volgen. Zodra Casper gefinisht was belde we hem op om hem te feliciteren.

Casper bleef eventjes boven en kwam daarna rustig naar beneden. Hij kleedde zich vlot om want we hadden nog iemand aan te moedigen. Deze keer ging Mickey ook mee en verhuisde we eer naar de weg. Antwan kwam al gauw in beeld. Antwan was nog voorzien van water, maar wou wel gekoeld worden. Hopelijk voelde hij zich een beetje aangemoedigd dat we er stonden toen ik hem op gang hielp. Hiervoor had ik expres mijn schoenen aangetrokken om aan te moedigen. Volgende keer zal ik beter mijn sprintjes oefenen voor ik deze rol weer op me neem.

Wout viel terug bij de bus meteen in slaap. Deze keer een langer dutje van de dutjes die hij tot nu toe tijdens deze vakantie heeft gedaan. Ideaal moment voor Casper om te douchen. Hij ging daarna bij de bus kijken of hij de bus accu kon laden via een stekker. We miste helaas een paar onderdelen, maar morgen is er regen voorspeld dus perfecte dag om een camper winkel op te zoeken. Zeker omdat ons dompel pompje kuren heeft. Soms doet hij het goed, soms komt er een pis straaltje uit.

Toen Wout wakker werd gingen we naar het zwembad. Wout vond het gelukkig een stuk sneller leuk. We hebben een groot gedeelte van de tijd in het peuterbad gespeeld. Wout vermaakte zich prima. Hierdoor konden Casper en ik kletsen terwijl we beide Wout in de gaten hielden. Af en toe kwam Wout even langs en moesten we in zijn bekertje kletsen. We gingen kort het diepe in.

Het werd tijd om eten te regelen. Vandaag wouden we uiteten bij een pizzeria. We liepen met z’n vieren naar het dorp. In een fiets winkeltje kochten we een Garmin horloge lader, want wat we in de bus hadden werkt niet voor mijn horloge. Ook kochten we daar plugs. Verderop in het dorp kwamen we Tomas (weer) tegen. Zij waren aan het eten. Na een kort praatje liepen we door naar een pizzeria. De eerste zaak waar ze pizza’s verkochten was een soort kabab zaak. Niet de gezelligste plek om te zitten. De tweede was gesloten, maar de derde zag er prima uit.

We bekeken het menu en zagen dat ze ook pokebowls verkochten. We besloten beide voor deze keuze te gaan. Voor Wout kwam het kindermenu patat met kip op tafel te staan. Toch at hij meer stokbrood dan frietjes. Geen zorgen, Casper had genoeg gefietst dat er geen verspilling was. Wout kreeg ook een paar stukjes komkommer uit mijn pokebowl die hij vrolijk op at. Als toetje voor hem was er appelmoes uit een knijpzakje. Die ging er goed in. Wij namen een ijsje als toetje.

Op de terug weg kwamen we twee mannen tegen die we de eerste dag kort spraken. Zij hebben de Marmot uitgereden en vroegen of Casper zijn doel had gehaald. Trots kon hij vertellen dat hij in 6u11 de route heeft afgelegd, goed voor een 91ste plek overall en 40e van de age group.

Bij de camping zag je veel mensen met medailles om lopen. Sommige kwamen nog de camping op druppelen, maar voor ons was het bed tijd geworden.

29 juni

Uitgeslapen werden we wakker. Casper ging met Wout naar de bakker en vroeg voor vertrek of ik even kon opruimen en de bus al vertrek klaar kon maken voor ons uitje vandaag. Ik gaf aan dat het ritje op en neer naar de bakker maar een paar minuten is en dat ik zou kijken hoe ver ik kwam.

Terwijl de mannen brood haalde, was ik aan het opruimen en poetsen. Eerst in de bus en daarna buiten de bus. Toen ik bijna klaar was, stonden ze weer voor mijn neus. Gelukkig had ik tussendoor de koffie klaar gezet en konden we meteen ontbijten.

Vandaag gingen we als uitje naar Grenoble. Niet om de stad te bezoeken of musea in te gaan, maar om te shoppen. De eerste stop was bij een camper-electra-speciaal zaak. Hier kochten we een lader voor de accu. We staan op de camping zo veel in de schaduw, dat de accu bijna niet laad en we gebruiken met dit warme weer veel accu voor onze koelkast.

Het kostte ons een uur om er te komen, maar we slaagde er gemakkelijk. Ik wou graag van het A-merk Victron Energy omdat we daar al meer dingen van hebben. Casper was bereid om een ander merk te gebruiken.  We liepen naar het Victron schap en zagen 3 opties, 5-, 7- en 10 amp. Mijn keuze was om meteen de 10 amp te installeren, omdat we met ons gezinnetje nu minder vaak op een camping zullen staan. Dan zijn we zeker weten klaar voor de toekomst. Casper wou de 5 amp. Het is namelijk alleen voor een beetje bijladen. We liepen met de 7 amp naar de kassa. Hier zocht de man deze op in het boekje en liet aan Casper zien dat deze €107,- was, terwijl er in de schap €135 stond. Een mazzeltje voor ons.

Nu we toch in een grotere stad zijn, zit er vast ook een camping winkel waar dompelpompjes worden verkocht. Die van ons wisselt tussen goed werkend en druppelend. We zagen dat er eentje aan de andere kant van Grenoble die pas om 14u weer open zou gaan. We besloten om eerst te kijken bij de Decathlon of ze er per ongeluk één hadden liggen. De Decathlon was 3 minuten rijden.

We liepen langs camping stoelen en ik wil graag (veel te dure) “Helinox one high chair” stoelen. Hier zagen we de Decathlon variant. We gingen zitten om deze uit te proberen. Ze hadden verschillende maten, ook met een lade leuning en we kwamen na wat wikken en wegen achter dat de L-variant van de hoge stoelen het beste bij ons paste. Hier was ik juist de zuinige persoon. Casper wilt liever het dure merk, want die kunnen we misschien ook gebruiken voor fietstochten. Ik vind 2 stoelen voor de prijs van 1 dure stoel een betere optie. Hier kwamen we in de winkel niet uit, dus hebben we nog niks gekocht en gaan we na de vakantie als we thuis zijn die dure stoelen een keer proberen.

Toch liepen we de Decathlon niet met lege handen uit. Wout scoorde er een mooie zonnebril en Casper en ik een geïsoleerde bidon. Zo blijft ons drinken langer koud de komende dagen.

Er was een GIGANTISCHE Leclerc supermarkt. Met z’n drieën haalde we daar onze boodschappen voor de komende paar dagen. Zo ook ijs, want nu stond de camper op de parkeerplaats en konden we meteen alles in de vriezer leggen.

We hadden beide ondertussen honger gekregen. Casper begon tijdens het uitpakken van de boodschappen al over terug gaan en het dompelpompje laten zitten. Ik vond het zonde om een uur te rijden en dan niet nog even een halfuurtje door te zetten. Ja we moesten nog een keer 20min verder weg rijden, maar als we over een paar dagen helemaal geen pomp meer hebben moeten we alsnog 1,5u rijden, in plaats van dit nu voorkomen.

Casper kon zich daarin vinden. We veranderde wel onze lunch plannen ervoor. We gingen geen worstjes bakken, maar aten brood, fruit en kwark. Een gedeelte delen we op de parkeerplaats van de supermarkt en een gedeelte op de parkeerplaats van de campingwinkel.

De camping winkel zag er erg gesloten uit toen we aankwamen. Volgens de website en het bord bij de deur zou die om 14u weer open gaan. Gelukkig ging vlak ervoor de rolluiken open.

De winkel was super rustig. Wij en nog 1 andere klant was er. Wout begon onrustig te worden omdat zijn dutjes tijd naderde, dus terwijl Casper bij het schap stond te twijfelen of welke pomp we precies nodig hadden liepen Wout en ik een rondje door de winkel. Casper ging uit eindelijk voor de goedkoopste ipv de energie zuinigste. Het pompje staat maar kort aan. Hij kocht ook nog een terugslag ventiel. Ik voegde een koel mat voor Mickey toe aan ons mandje. Er stond zelfs een kooiker hondje op de doos. Terug in de camper moest ik wel even googlen hoe dat werkt. De mat hoeft niet eerst in de koelkast of vriezer. Geen water erop, maar meteen klaar voor gebruik. Er zit een gel in die door druk word geactiveerd waarmee het je hond geleidelijk afkoelt.

De terugweg at Wout eerst nog een flink stuk stokbrood en viel daarna als een blok in slaap. Terug op de camping wou Wout verder slapen. Hij ging in m’n armen verder waar hij gebleven was. Casper heeft in die tijd de klusjes aan de bus gedaan. Hij heeft de nieuwe acculader geïnstalleerd en het dompelpompje vervangen. Er was zelfs nog tijd over.

Toen Wout wakker werd zijn we kort gaan zwemmen. Het peuterbad was leeg. Waarschijnlijk om het schoon te maken, dus moesten we meteen het diepe in. Wout vond het gelukkig meteen leuk. We gingen per traptrede steeds dieper. Zwemmen, trappelen en spetteren. Het was een groot feest. We gingen kort wat het weer betrok en we wouden voor de storm terug zijn.

We bereidde ons voor op een storm. Mickey wou niet nog even snel wandelen met Casper, dus die liepen naar het einde van de camping en terug. In die 30 seconden dat we weg waren, waren Wout en ik bezig met alles in de party tent te stoppen of de bus. Casper zetten de barbecue aan voor kip en ik vertrok met paraplu voor een frietje. De dame achter de bar zei dat het 5 minuten zou duren. Ik ging zitten om te wachten. Een kwartier later nog niet. Ik zag haar naar buiten stappen met pizza’s en friet, dus ik dacht mooi friet is voor mij, maar ze liep door. Nog eens 5 minuten wachten, want nu kan het echt niet meer lang duren. Ondertussen vormde zich een rij bij de bar. Er kwam een collega aan en de dame die mij hielp barste in huilen uit. Toch ging ik in de rij staan om te vragen waar het bleef, want de kip was ondertussen al klaar. Geen idee wat er is gebeurd, maar mijn friet ging er toen pas in. Na ruim een half uur wachten liep ik terug. Mijn 2 kleine friet had een upgrade gekregen naar 1 kleine en 1 grote.

Terug bij de camper vertelde Casper dat Wout al redelijk goed gegeten had, dus dat ik me geen zorgen hoef te maken als hij weinig at. Wout klom bij mij op schoot en begon van mijn bord de eten. Hij at zelfs een stukje kip wat hij normaal niet wil. Het ene frietje na de ander ging erin.

Casper liet zien dat bovenop de berg en vlak om ons heen het los ging met de storm. Wij hadden een paar druppels en hoorde de onweer van verderop. De waterval waar we bij staan is harder gaan stromen en is verkleurd naar bruin water. We maakte met elkaar een wandeling om nog even extra te kijken naar de waterval én om het snel stromende water te zien. Deze keer wou Mickey wel mee.

Terug bij de bus had Wout nog even z’n energie momentje waarbij hij de camping 4x rond ging. De glijbaan af ging, toilet gebouw in rende en uiteindelijk weer terug bij de camper kwam waar we allemaal gingen slapen.