07apr2026

De wekker ging om 1u15. We hadden 15minuten om te vertrekken naar de luchthaven. Wout wou nog helemaal niet wakker worden. Hij kroop bovenop me en deed stijf z’n ogen dicht.

Casper sprong uit bed en kleedde zich om. Hij haalde Wout van me af en ging de kleine man omkleden terwijl ik mezelf omkleedde.

Beneden hadden we alles al klaar gezet. Schoenen aan en gaan.

In de auto wou Wout niet slapen. Ik wreef over z’n hoofd, hield z’n hand vast, maar niks hielp. Wout zat redelijk rustig in z’n stoeltje. Soms even kort klagen, maar meestal prima naar z’n zin.

Casper zetten mij met Wout, de fietstas, de fietskar/kinderwagen en een rugzak af bij Schiphol. Hij ging de auto op de parkeerplaats 5 minuten verderop zetten die we erbij hadden geboekt. Ik liep naar de plek waar we onze bagage moeten afgeven. Daar ging ik op de grond zitten Wout voeden afwisselend met staand-wiegend liedjes zingen (voor Wout).

De 5 minuten waren er 10 en de “privé transfer” waarmee werd geadverteerd was

minder vlot achter elkaar. Zo’n 30 minuten later stonden Casper, Wout en ik met elkaar in de vertrek hal.

Bagage inleveren, langs speciale bagage voor de fiets en de kar en daarna snel naar de douane. Dat was even flink zoeken, want waar we heen moesten volgens ons ticket was dicht en de omleiding borden wezen naar elkaar. Uiteindelijk gevraagd waarna we het snel vonden.

Bij de douane werden we eruit gehaald. We mochten alles houden.

De gate was 20 minuten lopen volgens het bord. Ik denk dat het maar goed is dat wij onze tijd er niet op zetten, anders missen mensen hun vlucht.

Bij veel luchtvaartmaatschappijen mag je met kleine kinderen als eerst het vliegtuig in. Zo ook met Wout. Super fijn dat we al konden gaan zitten terwijl de rest na ons komt. Iets minder haasten omdat je de mensen achter je op houdt.

De vlucht ging super. Wout viel in slaap tijdens het taxiën en bleef slapen tot halverwege de vlucht. Wout heeft zich voorbeeldig gedragen! Geen moment gehuild. Hij vindt reizen volgens mij super leuk.

Op Mallorca moesten we een marathon wandelen om met al onze spullen de luchthaven af te komen. Casper zetten mij bij de normale bagage band en zelf ging hij naar de speciale. De rugzak waar Wout in zit kwam als eerste over de band, nog voor Casper richting z’n fiets was vertrokken.

Onze koffer kwam niet veel later, de vriendelijke meneer naast mij pakte die voor mij en Wout eraf zodat ik Wout niet op de grond hoefde te zetten. Casper appte dat hij z’n fiets had en op dat moment kwam de fietskar bij mij de band op, terwijl we die bij Casper verwachtte. Het ging allemaal mega snel. Wout ging in de rugzak, zodat we de kar als bagage trolly konden gebruiken. Waar we vroeger met een onderbroek in onze broekzak vertrokken, zijn we met kleine Wout bepakt en bezakt onderweg.

De bus stond al klaar. Er hoefde niet veel mensen mee waardoor er veel ruimte was voor onze bagage. We mochten als 3e de bus uit. Wout sliep de hele rit.

Casper checkte in, terwijl Wout en ik speelde in de kinderhoek. Er waren kleur platen, een kralen spiraal, een tipi en een houten krokodil. Casper kwam vertellen dat we nog niet de kamer in konden, maar wel bagage konden achterlaten. Ik vroeg hoe laat de kamer klaar was zodat we konden kijken wat we gingen doen en Casper ging dat na vragen. De kamer was direct klaar stond alleen nog niet in het systeem gemeld.

We gingen naar de kamer: PRACHTIG. Casper heeft een super hotel en kamer uitgezocht. Uitzicht op zee (en baby zwembad). Het kinderbedje stond al klaar. Het bed is groter dan dat we thuis hebben en het balkon heerlijk in de ochtend zon. Fantastisch.

Terwijl Wout en ik speelde, zetten Casper z’n fiets in elkaar. We hebben geen koffiezet apparaat of thee op de kamer, dus overwegen om ergens een mokkapotje te kopen zodat we ‘s ochtends koffie op het balkon kunnen drinken. Het keukentje hoeven we bijna niet te gebruiken omdat we half pension hebben.

Met Wout gingen we op pad. We kochten lunch bij het strandtentje direct naast het hotel. Burger met frietjes, omdat het vakantie is kreeg Wout ook een paar frietjes van ons. Hij vind dat heerlijk. Hij had in het hotel al z’n lunch gegeten. Wout eet de laatste tijd niet zo goed een maaltijd, maar beter kleine snacks tussendoor. Dus bieden we hem de hele dag door stukjes brood met pindakaas, soepstengels etc aan.

Na de lunch gingen we het strand op. Wout vond het zand leuk en met papa door de branding lopen super. Hij rende aan Caspers hand door de golven heen.

Over de boulevard liepen we richting het centrum. We keken naar de verschillende restaurantjes om leuke lunch plekken te kiezen voor deze week.

Op de terugweg stopte we bij een supermarkt voor luiers (we hadden voor 2 a 3 dagen mee zodat we extra tijd hadden om luiers te vinden), snacks en drinken. Wout heeft bijna niks mee gekregen van dit uitje na het spelen in het zand, want hij sliep in de kar.

Terug bij het hotel gingen we al snel naar het zwembad. Het was is ijskoud, want het is een niet verwarmd zwembad. Dat hield ons (en vooral Wout) niet tegen om er niet alsnog in te gaan.

Wout vond de andere kinderen interessant om te zien en het water super leuk om mee te spelen. We gingen eerst even met z’n drieën het water in, waarna ik bedacht dat ik ook even kan relaxen, misschien zelfs even slapen op een stoeltje terwijl Casper speelt met Wout.

Ik installeerde mezelf op een stoel met Wout’s handdoek en badjas klaar om de kleine vent te helpen opwarmen na het spetter avontuur.

Wout wou even knuffelen en warmen, maar daarna meteen weer op avontuur. Nu ging ik met hem op pad. Even kijken bij het diepe en daarna het peuterbad weer in. Wout vond het nu wel koud worden, dus droeg ik hem terwijl ik tot mijn schenen in het water stond. Wout wou graag de stralen water aanraken en vond het leuk om daarmee zichzelf en mij nat te spetteren. Na nog wat borstvoeding waarbij Wout voorstelde om als enige vrouw topless bij het zwembad te zitten gingen we rond 16u weer naar de kamer.

Samen met Wout ging ik in bad. Even opwarmen van het zwembad. Casper ging de kamer her-inrichten en opruimen. De kleding in de kast. Ons bed tegen de muur zodat Wout bij ons in bed kan slapen. Alle stopcontacten zitten hoog, dus kan Wout er niet bij. We hadden stopcontact beschermers meegenomen, die van de IKEA hoef je niet te plakken. Zij hebben een rood-dingetje waarmee je de beschermer eruit haalt als je stroom wilt hebben, maar voor dit hotel is dat niet nodig.

Wout viel in slaap in bad. Hij heeft even in mijn armen geslapen terwijl ik gevangen zat in het bad. We maakte hem half 6 wakker zodat we op tijd konden gaan eten. Samen met hem hebben we even bij de kinder disco gekeken. Wout zat rustig op Caspers schoot en keek wat er om hem heen gebeurde.

Om 18u gingen we eten. We waren bij de receptie gewaarschuwd dat het tussen 19u en 20u erg druk is in het restaurant, dus houden we de Nederlandse tijden aan met het excuus dat we dat voor Wout doen.

We gingen bij een tafeltje zitten en ik deed eerst snel een rondje langs het buffet. Daarna ging Casper voor ons eten halen terwijl ik met Wout bij de tafel bleef.

Wout at voornamelijk wat fruit. Morgen willen we onze blender meenemen zodat hij misschien ook wat groentes eet.

Wout zat in onderuit gezakt in z’n stoel met 1 voet op tafel te genieten van een stukje komkommer, toen Casper bedacht dat hij een stukje opvoeding wou geven. Geen voeten op tafel (tijdens het eten). Wout heeft sinds kort geleerd wat een driftbui is.

Wout was erg van streek dat hij z’n voet niet op tafel mocht hebben. Hij wou meteen niet meer eten. Zelfs bij mij op schoot snikte hij nog flink door. Casper voelde zich meteen schuldig dat hij dat deed. Ik zag er ergens wel de humor van in.

Na het eten waren we alle drie erg moe. We gingen daarom op vroeg naar bed. Ik vreesde dat Wout na zo’n rare dag vannacht veel zou graan spoken, maar alles viel mee. Hij sliep de hele nacht door en kwam alleen een beetje vroeg 5u ‘s ochtends waarna hij gewoon weer in slaap viel tot we hem wakker maakte. De rest van de volgende dag is voor een nieuwe blogpost.

08 april 

Na een goede nacht slapen waren we alle drie weer klaar voor de dag. Omkleden, poep-luier worstelen en naar het ontbijt.

Ontbijt is mijn favoriete maaltijd van de dag. Er waren eieren, kinder-tosti’s met figuurtjes van fruit, pannenkoeken, wafels, yoghurt, kwark, brood, kazen, fruit en alles wat je maar kunt wensen.

Wout vond deze morgen een stokbroodje erg lekker. Van een pannenkoekje nam hij maar 1 hap. Het was rustig, dus liepen we met elkaar langs het buffet. Casper droeg Wout en ik schepte eten op. Casper haalde sapjes, ik haalde daarna koffie.

Terug bij de hotelkamer ging Casper fietsen en Wout slapen. Casper appte dat z’n band lek was. Hij liep flink wat vertraging op. De fietsenmaker snapte niet dat hij tubeless banden vloeistof wou kopen, dus stapte hij met een “ouderwetse” binnenband naar buiten. Vanmiddag halen we mijn fiets op, dus die afspraak werd even naar een later tijdstip verplaatst.

Ondertussen lig ik bijna 2u op bed met Wout boven op me. Wout slapend en ik m’n blog bijwerkend.

Twee minuten voordat Casper terug was werd Wout wakker. We maakte ons vlug klaar om op pad te gaan. We liepen naar een wielercafé wel geteld 450 meter van ons hotel om daar te lunchen. Casper ging voor een granola bowl en ik nam toast met avocado en ei. We aten om beurten en zaten op het andere moment met Wout. Casper kwam net van het fietsen af en mocht eerst eten.

Wout at op mijn schoot wat brood met pindakaas en maisvingers. Met Casper ging hij een rondje lopen over het terras.

Vanaf de lunch liepen we door naar de fiets verhuur zaak. Casper had een mooie fiets voor me gereserveerd. Door vooraf alle maten door te geven was deze meteen goed. Mijn pendelen werden erop gezet.

We gingen daarna fietszaken af op zoek naar sealant vloeistof voor Caspers tubeless fiets. Uiteindelijk had de zaak naast de Lidl waar we gisteren waren een flesje sealant.

Bij het hotel wou Casper zijn fiets repareren. Ik dacht dat Wout moe was, maar hij wou geen dutje doen, dus zijn we gaan spelen. Hij gooide een balletje en ik schepte die op met zijn schep. Hij probeerde het later na. Wout gaat later misschien wel op Lacrosse hierdoor.

Uiteraard kon geen dag voorbij gaan zonder een zwembad bezoek. We namen de speelgoed boot mee.

Wout is samen met Casper een aantal keer van de glijbaan geweest en speelde met de boot tot hij rilde van de kou. Ondanks dat het warmer was dan gisteren.

Hij kwam bij mij liggen en viel al gauw in slaap.

Na het dutje ging Casper met Wout in bad en had ik een momentje voor mezelf. Met een colaatje zat ik op het balkon terwijl de mannen in bad speelde.

De tijd vloog voorbij. We maakten ons snel klaar voor het eten. Wout at goed. Vooral stokbrood vind hij lekker.

Na het eten installeerde we onszelf op het balkon waar we vandaan de Queen show konden volgen van het animatie team. Wout vond dit leuker dan de kinder disco.

De show ging door terwijl wij naar bed gingen, maar met de balkon deur dicht is het geluid een stuk zachter.

9 april

We zaten deze morgen op tijd bij het ontbijt, want we gingen met elkaar fietsen. Casper heeft meerdere routes vooraf gemaakt om samen te doen.

Vandaag deden we meteen de langste.

We ontbeten heerlijk divers met eieren, yoghurt, churros, pannenkoeken, brood en havermout. Twee kopjes koffie en een sapje later konden we de hele dag er tegenaan.

Ik nam Wout in de fietskar mee naar beneden, terwijl Casper met twee fietsen puzzelde in de lift. Nog voor we de straat uit waren merkte ik dat mijn powermeter het niet deed. Batterij was leeg, dan maar een ritje op hartslag.

We deden het rustig aan omdat we/ik de hele week wil fietsen.

We reden het dorp uit via rustige wegen en de paar drukkere wegen reden de auto’s erg netjes. Ze hielden goed afstand van ons, wat super fijn is als fietser.

Het eerste gedeelte was Renkums vlak. Wat heuveltjes, maar zo noemen we het alleen omdat we Nederlanders zijn. In het buitenland noemen ze het plat en vlak.

We zagen veel andere fietsers, veel reden in groepjes.

We reden door een bomen tunnel richting de start van de geplande klim.

Casper telde af voor de start van de klim… Waarna we de afslag miste met nog 5 andere wielrenners. We moesten een smalle straat in.

Het eerste stukje was even stijl, maar daarna vlakte het wat af. Ik vond m’n ritme en ging omhoog. Klein stukje dalen door een dorpje heen om daarna via een hoofdweg omhoog te blijven rijden.

Ik verbaasde mezelf dat ik mensen inhaalde. Casper fietste fluitend mee. Hij had voorspeld dat we (ik ben hierin de langzame factor) er drie kwartier over zouden doen.

Rustig pace’de ik mezelf omhoog. De hele route voelde ik me sterk. Aan het einde had ik zeker harder gekund en dit is zeker niet de snelste tijd die ik hier had kunnen neerzetten.

Wat extra hielp was dat 1,5km voor de top we voor Wout een pauze moesten houden. Casper schoot vooruit, opzoek naar een plekje om Wout uit de kar te halen. Ik deed een gedeelte van de klim alleen. Eigen tempo, niet gek laten maken. Misschien hartslag een klein beetje hoger omdat Wout op me wacht.

De plek die Casper heeft gevonden is top. Ik kan zitten op een hek/boomstam. Wout drinkt aan de borst terwijl Casper en ik even kletsen. We hebben het over de fietsers die af en aan langs rijden. Heel veel tri-atleten. Weinig mensen vergelijkbaar goed als Casper. In Calpe waren daar er meer van. Er stopte een Nederlander om even te zeggen hoe tof het is dat Casper met kar omhoog fietst. De hele route werden er al praatjes met Casper aangeknoopt over de kar (met Wout) of werd er duimpjes omhoog gegeven of gezwaaid. Die kar is een echte aandachtstrekker.

Het laatste stukje waren we zo boven. Bovenop de berg is een tank station met café. We hadden mazzel dat er net een tafeltje vrij kwam, want er was HEEEEL veel fietsers. Casper haalde 2 stukken worteltaart, een sprite en koffie. Het was ondertussen kwart over 12. We vulde onze bidons en vertrokken weer terug naar het hotel. We waren pas halverwege.

We begonnen de afdaling en ik was Casper in de eerste bocht al kwijt terwijl hij het rustig aan zou doen. Ik bleef op m’n eigen tempo afdalen tot ik bij een kruising kwam. Daar stond Casper op me te wachten. Ik vertelde dat ik wou dat hij rustiger afdaalde zodat ik hem kan volgen.

We vertrokken weer samen. Caspers ketting ging een paar keer eraf waarna hij stopte om z’n fiets beter af te stellen. Helemaal klaar om de rest van de berg af te dalen. Wederom raakte ik Casper kwijt. Hij ging te hard. Veel te ver naar mijn zin kwam ik hem tegen. Hij wou meteen op stappen en gaan, maar ik wou even mijn handen los schudden en de stress verwerken. Ik vind afdalen spannend.

Gelukkig gingen we daarna wel samen verder.

Vals plat naar beneden waardoor de kilometers voorbij vlogen. We zagen een dames prof van Movistar die intervallen deed. Ze zwaaide naar Wout.

We kwamen langs olijfbomen, velden en huizen. Rots partijen tot het laatste stukje we even langs de kust mochten rijden. Het was aftellen naar de finish.

We eindigde onze route bij het wielrencafé waar we gister ook hadden gegeten. Ik nam de bowl die Casper gister had en Casper nam dat én geroosterd brood met kip. We namen er een iced latte bij.

In de vritrine had ik een lekker taartje gezien, dus bestelde we na het eten 2 koffie met een pistache cheesecake.

Twee deuren verderop is een fietsenzaak waar ze mogelijk batterijen voor mijn powermeter verkochten. Helaas werden we daar doorgestuurd terug naar de zaak die gister ook de vloeistof van Casper had. Het is een klein stukje dus deden we dat meteen.

Terug in het hotel ging ik met Wout stoeien op bed terwijl Casper de fietsen opknapte. Wout vond het super leuk om in het kussen te worden gegooid, over-met mij heen rollen.

Casper was vlot klaar, dus gingen we snel naar het zwembad. Het was 16u en lekker rustig bij het zwembad. Casper ging het water in met Wout en ik mocht lekker op het stoeltje blijven zitten. Het water is ijskoud, dus ik had duidelijk de betere kant van de deal.

Wout moest ook weer opwarmen. Dus lekker met mij knuffelen, gewikkeld in zijn handdoek en de mijne. De zon verdween al een beetje achter het gebouw, dus het werd al gauw frisser.

Terug in de kamer gingen Wout en ik in bad. We speelde tot Wout meer uit de borst begon te drinken. Een teken dat hij zo in slaap zou gaan vallen. Ik riep Casper zodat hij Wout kon afdrogen en ik mijn haren nog snel kon wassen. Wout viel inderdaad bijna meteen in slaap toen ik met hem op bed zat. Casper ging toen even in bad en ik aan mijn blog schrijven.

Het werd tijd om te eten. Bij het buffet hadden ze vandaag sushi. Ik was zeer gelukkig en heb meerdere rondes alleen of bijna alleen sushi gegeten. Ik denk dat ik komende week meer moet fietsen om te zorgen dat ik niet aankom tijdens deze vakantie.

Na het eten liepen we even naar de Lidl voor meer drinken, via het strand liepen we terug waardoor we langs de show van de avond liepen van ons hotel. Vandaag was er een tweeman circus. Jongleren, evenwicht dingen en noem alles maar op. We bleven eten zitten kijken tot Wout er genoeg van had. Eenmaal boven gingen we snel naar bed.

10 april

Casper vertrok vanmorgen om 7u om een rondje te fietsen. Zonder ontbijt kilometers weg trappen. Wout werd niet veel later wakker en om kwart over 8 zat ik met de kleine vent aan tafel.

Samen ontbijten is toch anders. Ik droeg Wout op mijn arm, terwijl ik in mijn andere hand een bord had met eten voor ons. Stokbroodje en pannenkoekje voor Wout. Broodje met jam en scrabbled eggs voor mij. Bij de tweede ronde maakte ik een bak yoghurt voor mezelf met nootjes en Wout kreeg een banaan en yoghurt.

Koffie en een sapje moest ik natuurlijk ook halen met Wout op m’n arm. Als je samen bent is dat net wat makkelijker: “ik loop even voor koffie, wil jij ook? Haal ik meteen een sapje voor ons”. Wout gedroeg zich gelukkig voorbeeldig aan tafel. Hij wou iets minder vaak uit z’n stoel klimmen dan normaal. Hij at goed, dus dat was in ieder geval een goed begin van de dag.

Na wat spelen op bed viel Wout in mijn armen in slaap. Toen Wout wakker werd stond Casper in de deur opening. Hij ging snel douchen zodat we weer op pad konden. Casper was zonder ontbijt vertrokken en had wel een flink stuk gefietst, dus het werd hoog tijd dat we gingen lunchen. We gingen naar onze vaste fiets café waar we meerdere dingen bestelde. Casper en ik gingen beide voor een bowl, voor Wout bestelde we toast met pindakaas, jam en fruit (we vroegen of ze het zonder honing konden maken) en Casper bestelde nog een toast met kip. We hebben allemaal heerlijk zitten smullen. Wout vond zijn eten super lekker, waar Casper hoopte dat hij een gedeelte van Wout nog kon eten liet de kleine vent weinig voor z’n papa over.

Met een volle maag gingen we naar het zwembad. Deze keer gingen we naar het diepe ipv het peuterbad. We hoopte dat dit warmer zou zijn, maar dat viel vies tegen. Wout vond het wel super leuk en toen wij bedachten om op te warmen bij de stoelen wou Wout graag nog even bij het peuterbad kijken. Gelukkig ging Casper met hem mee.

Terug gekomen bij de stoelen viel Wout snel in slaap.

Aangezien de dag nog niet was afgelopen besloten we een stukje te fietsen. Casper bedacht dat het leuk was om het schiereiland waar we op uit kijken te bezoeken. Eerst een stukje door de stad en daarna werd het asfalt slechter langs de kust. Er zaten wat stijle heuveltjes in en het rustige herstel ritje wat we/ik vooraf had bedacht werd tot steeds meer een echte training. Langs de weg stond er een bordje met 8% voor 1km.

De omgeving was prachtig. We kwamen bij een kruispunt met een hek en een bord dat ze bezig waren met jagen. We besloten door het hek heen te gaan en reden over een super tof weggetje. Langs de kust slingerend om hoog en omlaag. Tot we een bord tegen kwamen met militair terrein. Dit werd voor ons een omkeer punt. Wout kreeg nog een slokje uit de borst en we maakte een foto als gezinnetje om naar de oma’s en opa’s te sturen. We gingen precies dezelfde route terug. Uiteindelijk hadden we 300hm in 18km.

Terug in het hotel ging ik met Wout in bad. Casper kon hierdoor even relaxen. Wout klom op een gegeven moment bijna uit bad en de wandelrugzak in. Dit gaf mij het idee om na het eten te wandelen met de rugzak.

In het restaurant zaten we weer op het buiten terras zoals we nu bijna elke avond doen. Om beurten haalde we eten. Het entertainment team stond bij de ingang van het restaurant de kleintjes te vermaken. Ze vertelde dat vanavond een goochel show was. Casper zei meteen dat ik dat niet zou willen missen.

De goochelshow duurde nog wel even, wat ons de tijd gaf de wandeling. Ik had ingedachte naar links en ergens een drankje te doen op het terras. Casper dacht naar rechts en een nieuw stukje omgeving verkennen. We liepen over het strand, weg van het centrum. We gingen een paar bruggetjes over. Kwamen bij een paar bomen langs het straks waar het pad doorheen kronkelde, maar ipv dat pad te volgen besloten we naar rechts te gaan. We liepen langs een kanaaltje naar een meertje. Dit meer had Casper bedacht dat ik rond kon rennen als ik wou hardlopen. Het rondje is zo’n 5km. Alles zag er verzorgd uit. Rustig liepen we terug naar het hotel. Wout vond de rugzak super leuk. Hij heeft de hele weg vrolijk gekletst en gestuiterd.

Bij het hotel gingen we op het terras zitten. We bestelde beide een drankje. Op het podium werd een Kahood quiz gestart. Zodra deze werd gestart werd bekend gemaakt dat het thema Disney was. Er deden 50 mensen mee. Ik ben best fanatiek in dit soort spelletjes en weet dat snelheid meer punten oplevert. De top 5 stond elke keer op het scherm. De vragen over sommige nieuwe films moesten we gokken, maar we hebben een moment 4e gestaan en lang op plek 5. De laatste vraag hadden we fout waardoor we als 12e eindigde.

Na de quiz begon de goochelshow. We bleven kijken tot Wout aangaf dat hij moe was. Het was een leuke show, maar kon beter in elkaar worden gezet. Nu was het trucje na trucje in plaats van een verhaal neer zetten, maar Casper gaf als antwoord dat we niet bij Hans Kazan zaten en dit een goochelaar was die de hotels af gaat. Terug op de kamer vielen we al gauw in slaap.

11 april

We startte onze dag met een ontbijtje met elkaar. We namen de redelijk standaard dingen met als verschil dat ik deze morgen een boerenomelet nam.

Het grote plan van vandaag was 60km fietsen met iets meer dan 300hm met als doel om in Petra koffie te drinken.

We reden de stad uit de drukke weg op. Op dit soort wegen rijden we achter elkaar. We kwamen bij een weg met bomen er langs waardoor we geen wind voelde terwijl we wel de zuigkracht van de auto’s en de fietsers voor ons voelde. Dit reed heerlijk.

Casper en ik trapte met zo’n 100watt verschil.

De weg werd slechter, gaten en hobbels in het asfalt. Ik had een beetje zadelpijn van 2 dagen achter elkaar te fietsen en nu voor de 3e dag weer op de fiets te zitten. Het gestuiter voelde ik overal. Ook aan m’n handen!

De weg werd af en aan beter of slechter. Er waren veel fietsers onderweg. Vele staken een duimpje op naar Casper.

De hele heenweg hebben Casper en ik achter elkaar gereden, maar de plek die Casper had uitgekozen om te stoppen was super. We zaten aan een pleintje met een fontein en meerdere cafés. Iedere café had een rek voor fietsen. Duidelijk een teken dat het er heel druk kan zijn.

We kozen het terras met de lekkerste stoelen. In het Spaans bestelde ik twee koffies en twee stukken worteltaart. Casper keek me twijfelend aan toen ik vroeg “toch?”, “als je worteltaart bestelde wel”.

We gingen verder. We waren halverwege, maar hadden de meeste hoogtemeters al gehad. Het dorp uit en een goed tot prima asfalt weg op met weinig verkeer.

De terugweg reed vele malen prettiger. We hadden 1 heuvel waarbij we in 1x 100m aftikte van de hoogtemeters waardoor er nog 60m overbleef voor de laatste 20km.

Het grootste gedeelte ging naar beneden. We hebben stukken naast elkaar kunnen fietsen.

Het laatste stukje moest uit mijn tenen komen. De zadelpijn was verschrikkelijk, mede omdat het laatste stuk alleen maar rechtdoor ging. Dezelfde positie, achter Casper aan. De kilometers was ik aan het aftellen. We reden hard het hotel voorbij. Wel geteld 400m er voorbij zodat we precies bij “ons” fiets café uit kwamen.

We bestelde lunch. Wout kreeg weer toast met pindakaas, jam en fruit. Casper ging voor een bowl en ik wisselde naar toast met avocado en ei. Ik moest echt even bijkomen van de rit. Casper vertelde dat volgens Strava ik mijn 2e snelste 10km en 3e snelste 20km heb gefietst.

Wout had de hele fietstocht niet geslapen, dus in de kamer probeerde we hem in slaap te krijgen. Wout had daar geen interesse in. Hij was druk aan het spelen en ontdekken. Casper wou snel onder de douche springen en ik vroeg of Wout mee mocht. Hij vond dat prima, dus kleedde ik de kleine man uit. Casper zetten ondertussen de douche aan. Wout wist precies wat er ging gebeuren, want hij sprint-kroop naar de badkamer en begon in het bad te klimmen. Samen met Casper speelde hij in het water terwijl ik een momentje kreeg om de blog te schrijven.

Casper vroeg om een colaatje en zodra ik om de hoek kwam kijken wou Wout naar mij toe. Casper en ik wisselde van plek, maar Wout was klaar met het bad. We deden een tweede poging om Wout te laten slapen, maar hij had er echt geen zin in. Misschien bij het zwembad met alle geluiden dat het wel lukt.

Wout weigerde. Casper ging met Wout het water in. Eerst het diepe en daarna het peuterbad. Zou Wout dan nu wel willen slapen? NEE! Maar wel willen knuffelen en opwarmen bij mama.

Wout klom zodra hij het weer warmer had over mij heen. Kijkend naar het peuterbad. Deze keer was ik aan de beurt. Ik liet Wout er zelf heen lopen aan mijn handen. Hij wou onderweg nog even het aarde van de plantenbak bekijken en de vlonder, maar we kwamen daarna wel bij het peuterbad aan. Erin wou hij niet, dus droeg ik hem. Met z’n hand liet hij weten wat hij wou voelen of zien. We liepen naar de water stralen en die wou hij graag pakken. Spetterde daarmee ons beide nat. Er waren nog meer stralen te ontdekken, dus rustig gingen we ze een voor 1 af.

Er kwamen twee bedjes bij het peuterbad vrij, daarom verhuisde we van plek. Bij het peuterbad zitten is leuker dan het grote diepe bad, want Wout kijkt graag naar peuters. Hier viel hij uiteraard als een blok in slaap. Langzaam raakte het zwembad leger terwijl Wout heerlijk bovenop mij verder sliep.

Het werd tijd om te gaan eten, maar Wout sliep nog. We maakten hem wakker en kleedde ons om voor het eten.

Na het eten gingen we naar het strand om met het zand te spelen. Wout vermaakte zich super. Hij vond het fantastisch. Zeker omdat een ander kindje zijn schep was vergeten en hij daarmee kon spelen.

Casper en ik zaten erbij en Wout speelde rustig op een plek. Hij heeft in tijden niet zo lekker zelfstandig gespeeld.

We liepen terug naar de kamer om naar de classic rock concert te luisteren vanaf het balkon, maar Wout was moe en wou graag slapen.

12 april

Wout besloot vannacht een paar keer bij Casper een dutje te doen. Waardoor ik kon liggen hoe ik wou. Wout vond me later in de nacht terug en ik kreeg m’n nachtelijke knuffels.

‘s Ochtends gingen we vlot naar het ontbijt en Wout was een beetje uit z’n hum. Dit kon komen omdat hij halverwege het ontbijt een poepluier kreeg. Casper liep even terug naar de kamer terwijl ik verder kon blijven eten (en later met Wout kon zitten, terwijl Casper verder at).

Casper zou vandaag gaan fietsen in z’n eentje, maar de wind was flink aangetrokken. Casper houdt er niet van om in harde wind te fietsen in een bergachtig gebied. Iets met afronden waar je in kan vallen als er door de wind aan je stuur word getrokken. Hij bleef daarom een dagje bij ons.

Aangezien het weer slechter is vandaag is het een goede dag om een wasje te draaien en fietsen te kijken.

We liepen met een was naar een wasserette 900 meter verderop. Een wasje draaien daar kost €4 terwijl de was service in het hotel €20 is. Het verschil is natuurlijk wel dat in het hotel alles droog en opgevouwen terug komt. Waar in de wasserette je moet wachten/op tijd terug moet zijn, je de was nog moet uithangen óf in de droger moet gooien en zelf opvouwen.

Alle drie de wasmachines waren vrij, dus wij gooide onze spullen er in eentje, via het touch screen scherm aan de muur gaven we aan hoe wij onze spullen gewassen willen hebben én rekende af. De wasmachine deed zelf wasmiddel bij. Het scherm gaf aan 40 minuten bezig te zijn.

We liepen naar de Lidl om opnieuw boodschappen te doen. Onderweg kreeg ik een favoriete zebrapad. Ik zag een muntje liggen op straat. Eerst dacht ik dat het een euro was, maar zag daarna dat het een pond was. Er naast lag er nog een. Casper er nog een. Ow en daar nog twee. Er lag 5 pond aan muntjes op het zebrapad. Met de huidige wisselkoers is dat zo’n €6. Hebben we nu €2 winst gemaakt door een wasje te doen?

Bij de Lidl haalde we drinken en hapjes voor tijdens het kijken van Parijs - Roubaix. Wout wou ondertussen liever gedragen worden dan in de kar, dus hadden we een mooie boodschappen-kar.

Terug bij de wasserette moesten we nog even wachten tot de machine klaar was. Prima tijd voor Wout om een cracker te eten en even te spelen. Terug in het hotel gaf Casper Wout een banaan terwijl ik de was ophing. Wout viel daarna meteen op schoot in slaap.

Rond lunch tijd werd Wout weer wakker. Casper had niet zo’n honger en onze vaste lunch plek is dicht op zondag. Daarom zocht ik een andere plek uit met bowls. Deze was 1,5km lopen. Wout deden we in de rugzak en liepen naar het meer waar we eerder deze week ook waren. Aan het eind rechtdoor en daar was het restaurantje.

We bestelde ons eten en gingen zitten. Wout is de hele dag al onrustig. Hij wou niet aan tafel zitten. Niet op schoot bij Casper of mij. Hij flirtte nog wel even met de Canadese dames een tafel verderop, maar verder was niks goed wat we deden. Casper at eerst terwijl ik Wout op en neer gooide. Casper ging binnen een rondje lopen en stapte daarna naar buiten.

We hadden op deze manier wel heel snel gegeten. Op de terugweg was Wout nog steeds onrustig.

Bij het hotel zag ik in mijn ooghoek dat wielrennen op stond op het grote scherm. Casper stond al in de lift. Ik trok hem mee en daar was Casper dankbaar voor. Hij zetten zijn mobiel aan zodat we ook commentaar hadden. Wout zat bij mij op schoot.

Het was een super spannende wedstrijd. Een medewerker van het hotel kwam dat hij het scherm nodig had voor een activiteit. Wij en nog een paar andere wielerliefhebbers vertrokken.

Boven waren ze nog steeds bezig met onze kamer, dus gingen we weer naar beneden. Ik speelde met Wout in de kinderhoek terwijl Casper naar z’n mobiel keek en mij af en toe een update gaf.

Wout speelde met de krokodil en vond de potloden uit het bakje halen heel leuk. Zeker omdat ik ze elke keer weer terug deed. Wout keek naar de andere kinderen, maar na een tijd was hij ook hier klaar. We haalde Casper op en gingen weer naar boven. In de kamer viel hij na genoeg meteen in slaap. Hierdoor konden we beide Parijs-Roubaix kijken. Het was super spannend, maar EINDELIJK won Wout van Aert weer eens een grote race.

Onze kleine vent Wout ging met mij mee in bad. We speelde, bliezen bellen in bad, gooide met een balletje tot we bijna moesten gaan eten. Casper droogde Wout af en ik mezelf.

Om bij het eten te komen moesten we 10 meter door de regen. Casper en ik wandelde rustig, gingen met Wout zingend door de regen terwijl de mensen om ons heen gingen rennen, kortere wegen gingen proberen te nemen en zo snel mogelijk de regen uit wouden. Het was niet eens heftig.

Vandaag was het thema van het eten Grieks. We liepen een aantal rondes samen waarbij Casper Wout in z’n armen nam en een bord in z’n andere hand.

Na het eten moesten we wederom door de regen. Bij de uitgang bood iemand van de animatie ons een “taxi” aan. Hij had een grote parasol om ons semi droog naar het hoofdgebouw toe te brengen. Wij sloegen het af en genoten van het stampen in de plassen.

Casper stelde voor dat hij even met Wout zou gaan wandelen terwijl ik kon Lego’en of op een andere manier kon relaxen. Ik nam dat graag aan. De mannen gingen naar het strand, wandelen en spelen. Ik pakte mijn doosje Lego en maakte een hondje. Precies toen ik klaar was kwamen de mannen weer terug. Daarmee was het ook bed tijd.

13 april

Wout begint te leren dat bij Casper slapen ook fijn is. Hij zocht hem weer een aantal keer op ‘s nachts.

Bij het ontbijt at Wout super goed. Hij at alles wat we hem maar gaven. Af en toe gooide hij wat op de grond omdat dat leuk is om te doen. Zo ook toen Casper nog wat eten voor zichzelf ging halen. Hij pakte het pistoletje van de grond naast de tafel en toen ik op keek zat Wout op tafel. Hij probeerde mijn ei te pakken. Ik schrok me dood, omdat ik dacht dat hij vast zat in z’n stoel. Ik kreeg hem uiteraard niet terug in z’n stoel, dus nam ik hem op schoot.

Samen met Casper wou Wout wel weer zitten en klikte we het harnas vast.

Terug op de kamer gingen we opzoek naar Caspers hartslagmeter. We hebben iedere centimeter van de studio gehad. Alles binnenstebuiten gekeerd om deze uiteindelijk in een la te vinden.

Casper sprong daarna snel op de fiets. Hij ging dezelfde route in omgekeerde richting doen als de eerste route die we samen deden.

Wout was wat onrustig. Hij wou niet slapen, maar was wel moe. Gordijnen dicht, rondjes lopen (dragend), stoeien, zelf lopen en de borst geven. Niks hielp. Wout klom zelf in de rugzak, maar als ik hem dan vast zetten ging hij hard huilen. De 3e keer zetten ik door met het idee om buiten een rondje te lopen en eventueel in het zand te spelen.

Wout wou eruit! Ik haalde hem er toch maar uit en hij viel direct in slaap.

Tijdens het slapen luisterde ik naar de podcast van Trailrunning Europe (Trailrunning café). Zodra de podcast afliep, was Casper weer terug. Hij had het koud en ging snel douchen met z’n fiets. Ik mocht Wout brengen zodra die wakker werd. Dat duurde niet lang.

Ondertussen was het tijd om te gaan lunchen. We gingen naar onze vaste plek en zaten vandaag een keer binnen omdat het koud was buiten.

We bestelde twee bowls en een pindakaas-jam toast. Casper at een gedeelte van Wout’s toast, maar Wout at redelijk goed. Hij had alleen geen rust in z’n kont om zittend te eten. Hij wisselde van schoot, wou een rondje door het café lopen (wij waren de enige klanten) en dan weer op schoot staan of zitten.

Na het afrekenen ging ik op de hotelkamer de wandelrugzak halen, terwijl Casper met Wout beneden bleven wachten. Toen ik de kamer uit ging, kwam de schoonmaakster net aan.

Casper, Wout en ik gingen rechts af het strand op. Eerst over de boulevard, daarna het pad tussen de bomen door om daarna verder te gaan over het strand. Na 3km over het strand gingen we langs een kanaal weer landinwaarts. Een weg en een bruggetje over het natuurgebied in.

In dit natuurpark mag je fietsen, maar niet hardlopen. Gelukkig mocht je er ook wandelen met een baby in een rugzak. We liepen lang het water, dieper het park in.

De paden waren goed en om de paden heen was er een moerasachtig landschap. Bij het informatiecentrum gingen we even zitten zodat Wout een slokje kon drinken. Rondom het informatiecentrum was een mooie tuin.

We liepen over een stukje trail, via twee bruggetjes naar een gravelweg.

Volgens Google zijn er 200 verschillende vogel soorten, om er twee te noemen: we zagen een kraanvogel en FLAMINGOS! Langs deze weg zagen we meerdere flamingo’s. Wout zag ze ook.

We liepen over het gravelpad tot we bij een kruising kwamen waar ons geplande route eigenlijk niet mogelijk was. We werden niet extreem tegen gehouden er ging alleen een touw met een bordje verboden toegang. De Duitse toeristen voor ons stapte over het touw. Wij besloten hetzelfde te doen, want we hadden al 8km gelopen en we zouden lang dezelfde weg terug moeten als we het niet deden.

Ik voelde me er dubbel onder, want we zijn in een natuurgebied en dat dit pad is afgesloten is om de vogels rust te geven. Leave no trace en respect de natuur is heel belangrijk voor Casper en mij, maar we liepen wel over een breed pad. Maakte geen natuur kapot en waren rustig.

We liepen door en haalde de Duitse toeristen in. We zagen veel flamingo’s en kwamen omdat we door het rust gebied liepen dichtbij de vogels. Het was super gaaf om te zien.

Het was maar een klein stukje dat we hoefde te lopen om bij de weg te komen en zagen steeds duidelijk een hek zitten tussen ons en de weg.

Hopelijk is dat hek open… Uiteraard niet.

Maar we konden gelukkig wel op een muurtje klimmen om daarna een gat door te klimmen. Ik snap nu wel waarom Wout van klauteren houdt.

Ik ging eerst, Casper tilde Wout over het hek en af me de rugzak aan. Daarna deed hij het klauterwerk terwijl ik het fotografeerde, want we moeten natuurlijk wel een foto hebben voor de blog.

Het Duitse stel achter ons was een stukje ouder en minder fit, dus ik ben benieuwd hoe zij over of door het hek zijn gegaan.

We liepen een stukje langs de provinciale weg om vervolgens via een ander kanaal bij het meer uit te komen. We waren bij een minder goed ontwikkeld gebied van het meer, maar kwamen later wel weer uit op de verzorgde kades.

Twaalf kilometer na het starten kwamen we weer bij ons hotel uit. Spontaan een stukje wandelen werd een heerlijk uitje vol avontuur.

Het was ook meteen bijna etenstijd. Een schone luier voor Wout, iedereen even wat drinken en we konden naar het eten. We hadden nog een korte vliegshow vanaf het balkon. Een blusvliegtuig was aan het oefenen om water uit de zee te pakken. Op internet kon ik geen brand vinden op Mallorca, vandaar dat wij uit gaan van een oefening.

Deze avond was het thema van het eten Italië. Wout vond de crêpes heerlijk, ookal dacht ik dat dit Frans was. Wout vond ze waarschijnlijk op pannenkoeken lijken. Hij at focaccia brood, een paar happen pistolet, maar ook komkommers en ananas.

Casper nam Wout een paar rondes mee met eten halen en vertelde dat Wout goed kan aangeven wat hij wil. Dat Wout zelf de ananas had uitgekozen. Hij steekt z’n handje dan uit en wijst wat hij wil hebben.

Aan tafel was hij enorm aan het ontdekken wat hij nu het lekkerste vond. Hij nam een hap van het een, gooide het opzij en nam een hap van de volgende. Ergens tijdens de maaltijd gaf hij alles wat voor hem lag een voor een aan. Mogelijk dat er ook een hele stapel voedsel op de grond belandde.

Na het eten gingen we op de kamer wat drinken. We hoorde aan de muziek dat vanavond een ABBA avond zou worden. Ik werd helemaal enthousiast. Er was alleen een persoon die roet in het eten gooide. Een kleine vent die zijn middagdutje had overgeslagen. Hij viel in mijn armen in slaap. Casper wou naar beneden om mijn mobiel de koppelen aan de Kahood quiz, maar dat hoefde niet van mij.

Later was er wel een feestje voor mij alleen op het balkon. Wout sliep in het grote bed, Casper lag erbij terwijl ik danste, zong en sprong op de muziek. Ik wou niet alleen naar het terras terwijl iedereen met z’n partner, vrienden of gezin daar was, dus genoot ik van een afstandje van de ABBA muziek.

14 april 

We hadden een wekker gezet zodat we al een van de eerste bij het ontbijt zaten. Niet omdat we graag als eerste daar zijn, maar omdat we graag een stuk wouden fietsen.

We aten allemaal goed en maakte ons snel klaar om te vertrekken. Wout dacht er alleen anders over en wou alleen maar aan de borst drinken.

De liften in het gebouw zijn niet heel groot. Als de kar erin staat is het een beetje passen en meten om 2 volwassenen erbij te krijgen. Als we gaan fietsen ga ik met de kar naar beneden en Casper met de twee fietsen. Onderweg naar beneden was er een tussenstop op de 4e. Het gezinnetje paste niet in de lift erbij, dus klikte ik snel op de knop voor verder naar beneden.

Beneden kwam Casper al snel uit de andere lift. Hij vertelde dat hij op bijna elke verdieping moest stoppen, maar met twee fietsen zit de lift vol.

Vandaag stond een mooie fietsrit op het programma: 60km, 900hm naar Cap de Formentor. Volgens sommige wielertijdschriften de mooiste 40km in Europa die je maar kan fietsen.

Het eerste stuk was de stad uit, langs de kust. Er waren veel andere fietsers ook langs de kust aan het fietsen. De wind kwam van achter, dus dat fietste super lekker. Alleen vond Casper dat hij niet genoeg watt trapte, dus haalde we een groep in en gingen wat harder. We reden langs een boulevard naar de start van de eerste klim.

Volgens Casper waren het 7 klimmetjes, waarvan 2 zo kort dat mijn Garmin het niet aangaf als klim.

De eerste en omdat deze route een heen en terug is ook de laatste waren het zwaarste.

We begonnen met Coll de la Creueta. Deze was 3,5km met gemiddeld 5,8% stijgingspercentage. Op mijn fietscomputer stond gewoon 6%. Er waren veel fietsers die met ons omhoog gingen. Het was warm. Ik probeerde mezelf goed te pacen, want we deden veel hoogtemeters en totaal 60km. Casper ging alvast vooruit, want hij kon op een gegeven moment niet meer lichter schakelen, waardoor hij langzamer moest trappen om bij mij te blijven. Bovenop de berg zou hij even wachten, daarna omkeren om mij op te halen.

Het was niet niks om boven te komen. Deze berg was steiler dan degene aan het begin van de vakantie. Nadat ik op het lichtste verzet reed, moest ik steilere stukken met kracht oplossen. Een lekker tempo pakken was niet altijd een oplossing. Als het minder steil was, koos ik voor herstel tijd in plaats van versnellen.

Boven was het druk. Ik was flink aan het zweten. Dit was pas de eerste hobbel van de dag en moest boven al even pauzeren.

Casper maakte wat foto’s terwijl ik met Wout in de schaduw zat. Wout at een stukje van z’n croissantje.

Er stopte een touring bus met o.a. twee forse Duitse toeristen. Deze twee dames stapte uit de bus, liepen 20m naar het bankje tegenover mij en zeiden buiten adem tegen elkaar dat er hier wel erg schone lucht was. Ik dacht als antwoord dat de lucht schoner blijft als er geen bussen of auto’s omhoog gaan.

Samen met Casper en Wout ging ik naar beneden. Casper durft sneller dan mij, dus hij ging vooruit.

Het eerste stuk deed ik rustig aan. Het uitzicht was PRACHTIG. Indrukwekkende kustlijn. Rotsen met golven. Om je ogen uit te kijken. De tweede helft van de afdaling durfde ik de fiets meer te laten lopen.

Onderaan kwam ik hem weer tegen en begon meteen de volgende klim volgens mijn fietscomputer. Alleen vind ik het woord klim een beetje te sterk.

We gingen een beetje op en af. We haalde wat mensen in, we werden ingehaald. Het was een stuk tussen de bomen waar we regelmatig een geit zagen. Casper had er een bijna op zijn stuur.

We begonnen weer aan een klim en ik zei meteen tegen Casper dat hij zijn eigen tempo mocht pakken en ik hem boven weer zou zien. Alleen wist ik niet dat deze heuvel een tunnel had. Vlak voor de tunnel werd ik ingehaald door een klein groepje renners. Ze gingen niet heel veel harder. Ik haakte aan en reed met hun het tunneltje in. Niemand van ons had een voorlicht. Casper had die van ons mee en was zeer waarschijnlijk al boven.

Er kwam een auto achter ons rijden waardoor we licht hadden. Het groepje voor me viel een beetje stil waardoor ik er weer langs ging. Alleen moet je dan ook even doorzetten, want direct weer ingehaald te worden zorgt voor irritaties.

Ik pakte een ritme, een stukje verderop herpakte ik mijn oude ritme weer. Het groepje heb ik niet meer gezien.

Boven aan mochten we weer een afdaling inzetten. Het verbaasde mij dat ik regelmatig mensen inhaalde omlaag en omhoog. Ik ben namelijk geen held naar beneden. Later had ik het met Casper er over en hij was het met mij eens en voegde toe dat al die mensen ook nog eens besluiten om de bergen in te gaan.

Ons verste punt kwam in zicht. De vuurtoren van het meest noordelijkste puntje van het eiland: cap de formentor.

Het laatste stukje stond VOL met auto’s. Ze stonden allemaal stil. Ik was blij met de fiets. Kon er gemakkelijk langs zonder in de file te hoeven wachten. Boven was het DRUK! Vele wielrenners. Het was zoeken naar een plekje voor de fiets.

We maakten foto’s en Casper ging cola voor ons halen. Dat drankje was een avontuur op zich, want hij bleef lang weg. Mopperend over inefficiënt personeel en te dure cola kwam hij terug.

We stapte snel weer op. Het was dezelfde weg terug. Ik voelde me sterk.

Onderweg kwamen we Frits tegen. Hij fietst ook bij de wielerclub Ahoy, net als Casper en we zijn hem eerder deze week tegengekomen bij mijn eerste ritje hier. Frits is momenteel fietsgids op het eiland. Samen met Casper fietsen hij de heuvel af. Onderaan stonden ze op me te wachten en zei Casper dat we van de route af zouden gaan. Frits had een restaurantje aan het strand waar het rustig was geadviseerd.

Het was een heel klein ommetje en een bijna leeg terras. We plofte neer en bestelde 2 koffies. Zonder taart, want dat hadden ze niet.

Ik vertelde Casper dat ik bijna was aangereden in de afdaling. Ik moest tot stilstand remmen om een botsing te voorkomen. Een auto wou fietsers inhalen in een bocht via de weg helft waar ik reed. Er was daar ook een gat in de weg, dus ik kon nergens heen. Hopelijk schrok de auto dat deze daarna voorzichtiger reed. Als ik langzamer omlaag wil moet ik gaan lopen.

Na het afrekenen moesten we de laatste klim van de dag op. Tijdens het klimmen kreeg ik trek, alleen kan ik niet eten en klimmen tegelijk.

Bovenaan bij Casper nam ik een gelletje en reden we naar onze vaste lunch plek. De laatste 6km ging met hangen en wurgen, maar ik kwam er. Wout had de hele rit niet geslapen. Uiteraard sliep hij nu net 10 minuten. Voorzichtig koppelende Casper de wagen los en reed Wout naar een tafeltje om 2min later een wakker ventje uit de kar te halen.

Met een volle maag gingen we naar het hotel. Ik ging met Wout in bad en probeerde hem in slaap te krijgen. Casper genoot van een bad alleen. Ik bracht hem een cola en chips terwijl ik ook achter Wout aanrende om te spelen. Wout wou namelijk absoluut niet slapen. Uiteindelijk besloten we maar naar de kinderdisco te gaan. Wout moest even ontdooien en stond daarna te klappen, te springen en te dansen.

Wout had geen zin om te eten, alleen fruit ging er goed in. Twee volledige bananen en meerdere stukjes ananas.

Het thema van het eten vandaag was de zee. Niet ons favoriete thema, maar ze hadden wel chocolade cheesecake wat wél mijn favoriet is hier.

Na het eten gingen we naar de speeltuin van het hotel. Wout vond dit waarschijnlijk het hoogte punt van de dag. We kwamen er ook achter dat het hotel een plek heeft met opblaas dingen. Als je iets heb gekocht en niet mee naar huis wil nemen kan je het daar achterlaten voor de volgende gasten. Morgen gaan wij hier een speeltje voor Wout vandaan halen.

Het was niet verrassend dat Wout terug in de kamer bijna meten in slaap viel. Hierdoor had ik de tijd om deze blog te schrijven.

15 april 

‘s Ochtends werd ik wakker van Casper die stilletjes probeerde te vertrekken. Hij ging zijn lange rit doen, 140km. Rond de lunch zou hij terug zijn.

Wout werd vlak na mij wakker, daardoor Casper nog net even een luier kon doen en 10minuten later dan gepland op de fiets stapte. Om 7u10 reed hij weg.

Wout en ik bleven nog even knuffelen in bed. Wout was heel aanhankelijk. Hij zat op schoot terwijl ik naar de wc ging en aankleden deed ik met hem op mijn arm.

Later dan normaal konden we naar het ontbijt. Bij de deur werd de kamer nummer gecheckt. In mijn beste Spaans “1615”. Error op het scherm “no”. Ik schakel toch naar het Engels - “no”. “No? I’m sure it’s 1615” toch mocht ik door lopen.

Met Wout liep ik eerst langs het buffet. Een ei met kaas en groente, croissantje, broodjes, jam. We schepte van alles op. Daarna op en neer lopen voor koffie en een sapje. Gelukkig zag het personeel dat ik alleen was en vroeg of ik een kinderstoel wou hebben. Graag! Alleen dacht Wout daar anders over. Hij zat even in de stoel, maar wou daarna op schoot. Hij at niet super goed, maar heeft wel iets binnen gekregen.

Ze hadden vanmorgen ook weer kinder toast. Geroosterd brood met chocopasta en fruit in de vorm van een figuurtje.

Wout was erg onrustig en druk. Hij sprong en klauterde. Hij wou niet even rustig ontbijten. Hij was het meest rustig als ik met hem liep, maar dat maakt eten voor mij lastig. Op een gegeven moment dacht Wout, laat ik even de aandacht vragen van iedereen en gooide mijn glas met sap op de grond. Duizend stukjes.

Mijn eerste prioriteit was Wout veilig houden. Hij schrok van het kabaal, dus eerst hem troosten. Een moeder van 120 tafels verder kwam aanlopen terwijl iedereen in de buurt bleef zitten kijken. Het personeel kwam ook aan met een stoffer en blik, mop en pas op glad bordje. Ze ruimde de bende voor me op.

Wout at eventjes rustig op schoot. Hij likte de jam van het brood af en nam af en toe een hapje. Bij een tweede ronde eten halen pakte ik voor mezelf yoghurt en voor Wout een banaan. Dit ging er beter in. Ook al smeerde Wout veel aan zichzelf en aan mij af. Ik plakte van onder tot boven en mijn enigste lange broek die ik mee heb moet nu zeker de was in. Gelukkig is die snel drogend.

Onderweg het restaurant uit nam ik nog een croissantje en een banaan voor Wout mee. Voor al hij later toch honger zou hebben.

Op de kamer hing ik het niet storen bordje aan de deur en nam Wout in mijn armen op bed. Hij viel redelijk snel in slaap.

Na een klein uur werd hij weer wakker. Ze zaten beide nog onder de plak van de jam en banaan, dus maakte ik een bad voor ons klaar. We bleven extra lang zitten.

Wout spetterde, kletste, klauterde over z’n speeltjes, ging z’n speeltjes opruimen om daarna alles weer in het bad te gooien. Hij was flink aan het ontdekken.

Om kwart voor 12 gingen we het bad uit. Casper zou om 12u terug zijn, maar hij was wat vertraagd. Wout bedacht halverwege het omkleden dat hij wou drinken. Hierdoor kwam Casper binnen toen Wout alleen nog in een luier zat en ik ook alleen mijn ondergoed aanhad.

Casper sprong snel even onder de douche en ik zorgde dat Wout en ik beide kleren aan hadden. Snel vertrokken we naar onze lunch plek.

Casper had veel gefietst, dus hij nam toast en een bowl. Ik nam een bowl en Wout kreeg een geroosterde boterham met pindakaas, jam en fruit.

Wout at hier wel goed. Hij was nog wel onrustig. Gelukkig was er niemand op het terras. Daardoor kon hij lekker over het terras lopen aan de hand van Casper of mij. Hierdoor aten we wel na elkaar.

Na nog een kopje koffie gingen we via het strand terug naar het hotel.

In de kamer kleedde we ons snel om. We gingen naar het zwembad. Ik haalde een opblaas auto, want dat was alles wat er nog lag bij de re-use box. Al het andere was al in gebruik.

Wout vond het een verschrikkelijk ding en wou er niks mee te maken hebben. Ik ging even bij het stoeltje aan de blog schrijven terwijl Casper verder ging spelen.

Toen ze terug kwamen ging ik Wout opwarmen met een knuffel en de borst waarna hij heel snel in slaap viel.

Toen Wout wakker werd kwam personeel voorbij met meloen en ananas. Casper haalde met Wout twee stukjes ananas (voor hem en Wout). Ik haalde twee stukjes meloen zodat die kleine vent 2 stukjes fruit had. Hij vond het heerlijk. Hij smikkelde vrolijk van zijn fruit. Uiteraard zat hij daarna onder de plak, dus gingen we boven in bad. Deze keer ging Casper met hem in bad en besteedde ik het kleine beetje vrije tijd aan Lego. Ik heb bijna mijn eekhoorn af.

We hoorden dat de kinderdisco was begonnen, dus gingen we naar beneden. Wout moest weer een beetje ontdooien tijdens de disco, maar vond het wel leuk. De meeuwen vind hij ook interessant, dus af en toe is hij afgeleid.

Het einde van de kinderdisco betekend de opening van het buffet. Wij liepen door naar het eten en kozen een plekje buiten. Vandaag was het thema Mallorca.

De ober van ons terras kon een vogeltje na doen met fluiten. Wout vond dat super interessant.

Na het eten gingen we nog voor een wandeling. We liepen naar het centrum, keken bij de boten in de haven en liepen terug.

De show vandaag was een 80s show. Wij volgde dit weer vanaf het balkon. Het begon met een quiz wie het snelste de muziek wist. Casper zei dat ik hier heel goed in zou zijn geweest.

Na de quiz was er 80s muziek en dans op het podium. Wout was rustig, maar viel wat moeilijk in slaap.

Elke avondshow start met het nummer Chelsea Dagger van The Fratellis. Eén van de eerst eerste avonden dacht Casper even dat het Queen was. Nu vragen we iedere avond “wie zingt dit” - “niet Queen”

16 april 

Casper vertrok vanmorgen vroeg voor een ritje. Hij ging nogmaals naar Cap de Formentor, omdat hij het de vorige keer te druk vond met auto’s. Casper moest zich vaak inhouden omdat een auto niet voorbij een langzame fietser kon.

Hij vertrok om 6u ‘s ochtends met de lampjes op z’n fiets. Hij zou de zonsopkomst zien bij het prachtige gebied.

Wout en ik sliepen daarin tegen uit. Casper zou terug zijn voor het ontbijt, als we iets later gingen ontbijten dan normaal. Wout sliep tot 8u en vond het prima om daarna 20 minuten met mij te knuffelen. Hij begon zich net af te vragen waar Casper bleef “papa?” toen Casper in de deur opening stond.

Met z’n drieën gingen we ontbijten. Wout had voornamelijk zin in fruit, dus kreeg hij als ontbijt meloen, ananas en banaan. We hadden ook brood en een croissantje voor hem, maar na een hap gooide hij dat weg en wou het daarna niet meer pakken.

Na het ontbijt kleedde ik me om naar mijn fietskleding. We gingen namelijk nog een rondje met z’n drieën doen voor we mijn fiets gingen inleveren. Casper was gaan eten in z’n fietskleding, dus hij letten op Wout en pakte alvast wat spullen.

Het idee was om de eerste rit die we deden op Mallorca samen in omgekeerde richting opnieuw te doen. We vertrokken en na 18km vroeg ik of we konden stoppen. Ik had enorme zadelpijn. Het was net een ritje te veel. We besloten terug te gaan via een andere weg. Zeker omdat verder betekende 45minuten klimmen, afdalen en daarna 20km terug. Nu stonden we na 35km bij Revelo, onze vaste lunch plek. Dit was de laatste lunch van deze vakantie hier. Morgen worden we vlak voor de lunch opgehaald.

We hebben onze bestelling ondertussen redelijk gestandaardiseerd: 2x energy bowl, 1x sweet ride voor Wout en deze keer met wat fris ipv een iced latte. De koude koffie kwam een ronde later alsnog op tafel.

Na de lunch was het tijd om de fiets in te leveren. We wandelden naar het centrum via de boulevard. Onderweg zagen we een speelgoed auto naar de prullenbak staan. Wij namen deze mee zodat Wout ermee kon spelen later vandaag.

De fiets inleveren ging super snel. Ze hadden geen op of aanmerkingen, dus we konden meteen vertrekken.

We wandelde via de boulevard weer terug en stopte onderweg bij een schaduwplek zodat Wout in het zand kon spelen. Wout ging er meteen vandoor met z’n auto.

Casper maakte met de schep van eerder deze week een autobaan. Toen Wout de schep zag liet hij de auto meteen links liggen. Hij probeerde nog even met beide te ontdekken, maar besloot om de schep te houden. Die kan je immers als wandelstok gebruiken.

Na een tijdje gespeeld te hebben en uitgebreid op de foto zijn gezet door Casper met z’n camera en mij met m’n telefoon, zat Wout mij zitten kijken naar hem. Hij besloot dat het tijd was voor een dutje. Alleen vonden Casper en ik het strand een beetje een lastige plek.

Casper droeg Wout in z’n armen naar het hotel terwijl ik de kar nam. We bespraken onderweg of we bij het zwembad Wout een dutje gingen laten doen of de hotelkamer en besloten voor het 2e te gaan. Zo kon Casper zijn fiets alvast inpakken. Ik scheef ondertussen aan de blog.

Zodra Wout wakker werd gingen we naar het zwembad. Casper ging met Wout zwemmen en ik warmde de kleine vent daarna weer op.

Het was ondertussen al laat geworden, dus gingen we boven in bad verder opwarmen. Wout ging met mij in bad, maar was vandaag erg op Casper gericht. Als Casper uit beeld verdween ging hij huilen, dus later ruilde we om. Ik ging alvast dingen inpakken. Nog voor ik klaar was gingen we eten.

Wout at goed, maar was af en toe handen vol werk. Deze avond hadden we weer sushi (thema Japan). Heerlijk om onze laatste avondmaaltijd hier zo af te sluiten.

Wout was zo druk geweest tijdens het eten dat we besloten hem eerst op ontdekking te laten gaan. We zetten hem in het gras neer. Wout besloot dat hij dáár niet op ontdekkingstocht wou. Hij kroop weg richting de speeltuin. Onderweg werd Wout afgeleid door de (opblaas) speelgoed reuse plek. Wout vermaakte zich prima.